10 kadootjes onder de 10€ … en meer

Het liet even wat op zich wachten – maar hier is dan eindelijk die lang beloofde blog met 10 leuke creatieve kadootjes onder de 10€. Vorig jaar schreef ik al een nieuwsbrief over een alternatieve Black Friday en een blog met 9 creatieve kadootjes onder de 10, 20 en 30€. Maar nu dus 10 leuke ideetjes onder de 10€.

En de oplettende lezer telt gelijk al heel veel meer ideetjes. Veel plezier!

1. Ik kan natuurlijk niet beginnen zonder even mijn stempelsetjes onder de aandacht te brengen. Nu zie je hier op de foto mijn allernieuwste setjes die begin december te verkrijgen zijn. Maar ze zijn nu al in pre-order te bestellen!

Maar denk ook aan de Summer sweethearts of de Christmas Crew – die perfect zijn voor het biblejournalen – of om kerstkaartjes mee te maken. Alle setjes zijn onderling te mixen wat het extra leuk maakt.

Een setje kost tussen de 6,45 en 6,75 afhankelijk waar je ze koopt. Bij de be creative shop krijg je 5% korting met de code SaraLindenhols.

2. Sinds een poosje volg ik @ Marjannemaakt op Instagram. En steeds weer wil ik een keer zo een fantastische flessentuin bij haar maken. Maar het komt er nooit van.

Maar ze verkoopt via haar website ook super leuke originele kadootjes zoals deze blijmakertjes vanaf 4,95. Hoe origineel wanneer je met de kerstdagen ergens gaat dineren – en in plaats van een bloemetje voor de gastheer -of vrouw neem je zo een droogbloemetje in fles voor ze mee? Het zou bij mij in huis ook niet misstaan!

En sowieso: met een bloemetje als dit is het 3 vliegen in 1 klap: Je bent origineel, je maakt er iemand blij mee en je steunt een kleine creatieve ondernemer. En als je dan toch bij Marjanne een kijkje neemt … kijk dan ook even naar haar workshops!

3. Wanneer je een creatief iemand wil verrassen doe je het nooit fout met iets van het bekende topmerk Caran D’ache. Echt niet. En deze schetspotloden zijn echt hip. Ze zijn ideaal om te gebruiken in een sketchjournal of bullet want ook al vallen ze goed uit te gummen; het hoeft niet! Dat is zo het leuke aan dit lichtblauwe, wanneer je er met een pennetje overheen gaat, dan stoort het blauwe gewoon niet meer. + het geeft iets origineel aan je schets!

Maar eerlijk is eerlijk. Het was Yassmin van Yassart.creative die me deze tip gaf!

Je shopt deze toffe potloden bij Hobbyshop-online voor maar 4,95. Voor de eerlijkheid: dit is een affliliatielinkje. Daar merk jij weinig van maar ik krijg dan een klein percentage.

4. Ok. Ik zit er 30 cent naast … voor 10,30 Euro shop je deze super toffe Zentangle Apprentice tool set. Deze 10 delige set is speciaal ontwikkeld voor zowel kinderen als beginners in het Zentangle. Er zitten 3 fineliners in, in precies die diktes die voor Zentangle ideaal zijn, een potlood en doezelaar waarmee je dat schaduweffect zo mooi kan creëren en maar liefst 5 apprentice tiles. En uiteraard zit er ook een instructieboekje bij met tips en trucs. Dus voor 10,30 € heb je echt een onwijs leuk koopje!

Ook voor de iets meer ervaren tekenaar is dit een super leuk setje.

5. Hier ben ik zelf echt fan van. Elke keer wanneer ik een hobbywinkel binnenstap check ik of ze deze in huis hebben. Dit is een setje van 3 witte grafiet potloden. Ze zijn ook per stuk verkrijgbaar in gradatie 2, 3 en 4. Ze zijn uiterst betaalbaar en heel veelzijdig. Zo gebruik ik ze om op gekleurd of zwart papier een schets op te zetten – doordat het grafiet is, is het heel gemakkelijk om het uit te gummen. Sterker nog, vaak wrijf ik het al weg. Maar ik gebruik het ook om tijdens het schilderen op doek even de compositie te bepalen.

Het merk Gioconda staat bekend om hun kunstenaars-kwaliteit. Dus vind ik 3,49 echt een koopje. Koop je ze los zijn ze 1,25 €. Geloof me, hier maak je een creatieveling blij mee!

6. Ik zag hem bij Yassmin, en een vriendin zag hem weer bij mij … deze opvouwbare cup van Faber Castell is i-de-aal. Echt. Nooit meer je penselen onnodig in het water laten staan waardoor ze krom trekken… en ook geen nattigheid op je werkblad. Hij kost 3,75€ bij de Be Creative Shop maar met mijn code Saralindenhols krijg je 5% korting.

Wil je een creatieveling echt verrassen – combineer deze cup () dan met een flesje Oost-Indische Inkt (4,25€) en een fijn penseel van Talens. Leren tekenen en schilderen met deze inkt is echt een oefening waar een creatieveling zich zoet kan houden!

Bij hobbyshop-online scoor je hem trouwens ook in het turquoise, blauw of rood voor maar 2,99€.

7. Sowieso een algemene tip – check voor heel veel super toffe ideetjes onder de 10€ ook een keer op de sale pagina van de leukere hobbywinkels. En de betere shops laten je een max prijs invullen bij de filters zodat je ook nietsboven de 10€ te zien krijgt.

Hier op de foto zie je middenin een trendy black journal voor maar 4,50€ en een stel Edding gelpennen voor maar 3,50€ – met deze combi heb je een super tof en creatief kado voor maar 8 Euro!

En nogmaals… met de code Saralindenhols krijg je bij de Be Creative Shop (van het sale linkje) daar bovenop nog eens 5% korting!

8. 16 november gaf ik een live workshop voor de Be creative Roadmap. Tijdens deze live (terug te kijken) ging ik aan de slag met de heerlijke oil pastels van Pentel. En deze zijn maar 8,95. En ze zijn zo tof! Deze mag je gewoon niet missen!

9. De foto doet deze shopper geen eer aan. Want de kleur is in real life veel sprankelender. En in het echt voel je hoe stevig hij is, zie je hoe netjes hij is afgewerkt en dat hij een rits heeft.

Zelf kreeg ik hem van Esther en Lars van de Be Creative Shop vanwege de leuke samenwerking op Kreadoe. Maar eerlijk waar, ik was al tijden op zoek naar een handige tas-voor-erbij. Want als je voor de klas staat is 1 tas vaak niet genoeg haha.

En in deze tas past haast alles – mijn Chromebook, boeken, agenda, lunch en thermobeker; het past er allemaal in. Ideaal. En toen ik hoorde dat hij maar 6,5€ kost stond ik helemaal versteld. (En dan ook nog korting met mijn code niet te vergeten…)

10. Last but NOT least … Ben je al een keertje wezen kijken in de Etsy-shop van mijn collega-dinnetje Yassmin? Ik heb die onwijs gave pin van haar op mijn spijkerjasje gepind. Het is 100% haar eigen design en eigen makelij. Maar je kan ook leuke ansichtkaarten, kleurplaten en prints van haar shoppen. Haast alles is er onder de 10€ en je steunt er een super-lieve creatieve ondernemer mee. En je maakt mij ook extra blij als je dat doet!

Beautiful blobs – Maar ik wil nog wat onder je aandacht brengen. Het kost dan misschien iets meer dan 10 Euro … Voor maar 15€ kan je bij Yassmin een onwijs gave 2 uur durende live workshop scoren. Kan je er niet live bij zijn? Je kan een jaar lang terug kijken. Ik heb deze workshop al 3x gekocht. 1 geef ik er weg in mijn Drawing Diva’s Facebookgroep en ik ga hem zelf ook met een vriendinnetje volgen (die uiteraard haar eigen ticket heeft want we gaan niet valsspelen voor deze prijs :P)

Dat is sowieso mijn oproep ook wel een beetje: support de kleine ondernemers! Ik weet inmiddels als geen ander dat het er op social media altijd veel mooier en makkelijker uitziet dan dat het in werkelijkheid is.

En dus wil ik je met liefde nog even wijzen op mijn limited edition ansichtkaarten. 8 stuks voor 15€ en dan zitten de verzendkosten (van bijna 3€) erbij in begrepen.

Maar ook heb ik momenteel flinke kortingen op merendeel van mijn cursussen. Ik noem het de Sinterkerst en oudeennieuw kortingen maar dat is het stiekem niet. De afgelopen 2 jaar heb ik heel veel gemaakt en geprobeerd. En ik merk dat ik er zelf ook heel veel van geleerd heb, qua filmtechniek en presentatiestijl vooral. En nu wil ik ruimte voor nieuwe dingen maken. En dus moet het oude langzaam wijken.

Dus als je nu geen 35 of 39,95 wil betalen maar slechts 25 … dan is het nu de tijd om even te scrollen in mijn webshop!

Geen behoefte om veel uit te geven maar wil je me wel supporten in het ook gratis blijven aanbieden van lives en inspiratie… Je kan me op een kopje koffie trakteren!

En sowieso – wat je ook koopt : verpak het in liefde.

Laat je me weten of je wat aan deze tips hebt?

Daar vind ik wat van …

Hier in huis hebben we een gezegde; Daar vind ik wat van. Dat zeggen we over het algemeen wanneer we een zeer uitgesproken mening hebben over een actie of gedachte van een ander. We zeggen het wanneer we het hartgrondig oneens zijn met iemand en wanneer onze eigen mening zo gepaard gaat met emotie dat de kans bestaat dat het veroordelend overkomt. Of dat we de ander onbedoeld in een kwaad daglicht stellen. En dat willen we dan niet. Maar we willen wel duidelijk laten weten dat we niet gediend zijn van de actie of mening van die ander. En dan zeggen we dus ‘Daar vind ik wat van.’

De opmerking ‘Wij vieren geen Halloween, wij vieren het leven, dankzij Jezus die het licht geeft’ …Nou daar vind ik wat van.

Ik heb deze opmerking, of verschillende varianten erop, de afgelopen dagen (en elk jaar weer) meermaals de revue zien passeren op socials. Het levert een tweedeling. Wie is voor en wie is tegen? En is het nu goed of zit jij met jouw mening aan de foute kant en weet ik het beter?

Nu heb ik niets met Halloween. Maar dat heeft helemaal noppes te maken met mijn geloof of mijn christen zijn want ik heb ook helemaal niets met Kerst. Oh jee, een vrouw van de dominee die Kerst geen bal aan vindt… (pun intented). Het is toch echt zo.

Feiten op een rij (en vergeef me mijn heel-kort-door-de-bocht-schrijverij)

◦ Sinterklaas: startte als katholieke christelijke legende en vermengde zich later met Germaanse mythologieën. Het werd een tijd lang gevierd in de kerk als feest waar de rijken iets voor de armen deden. Maar is nu een feest van vooral de rijken en heeft niets meer te maken met kerk.

◦ Halloween: van All hallows eve. Was aanvankelijk een katholieke gedenkdag van de heiligen – op 13 mei, maar werd door Paus Gregorius de zoveelste al in 800-zoveel verplaatst naar 1 november. Dat viel ‘toevallig’ samen met het Keltische Samhein. Hierdoor gingen gevestigde cultuur en verworven godsdienst zich mengen. Lange tijd was de invulling echt katholiek. Hoe het nu gevierd wordt heeft nog weinig te maken met Allerheiligen. Maar net zo min met Samhein.

◦ Kerst: de geboorte van Jezus werd in de eerste paar eeuwen op verschillende data gevierd. De Romeinse kerk wilde daar 1 datum voor. Het werd 25 december. Tijdens de winterzonnewende- die stond toen nog foutief gepland. Velen (inclusief mezelf) hebben heel erg lang geloofd dat deze datum haar oorsprong vond in het Joelfeest (Yule), of dat de datum gebruikt werd om Germanen te kerstenen. Nieuw onderzoek van prof. Dr. P. Van Nuffelen beweert heel wat anders. Maar de Amerikaanse Sinterklaas – de kerstman- deed het hele christelijke aspect van het feest sowieso op haar grondvesten schudden. En nu dragen we foute truien met rendieren, zetten we een kerstmuts op en zingen we ‘All I want for Christmas is you’ van Mariah Carey – tot zover de wijd verbreide zeer christelijke vormgeving.

Mijn punt: tradities veranderen. Dat is een kenmerk van tradities. Nog nooit bleven ze eeuwenlang hetzelfde. Never. Wat AL deze tradities wel met elkaar gemeen hadden, ongeacht hun oorsprong: dat ze gaan over liefde: naastenliefde, verbroedering, ergens samen doorheen gaan, samen naar iets toeleven. En: naar elkaar omkijken (Ja zelfs Samhein).

En wat vergeten we met al onze stellige voor-of tegen meningen; precies dat. En daar vind ik wat van.

Zullen we dat ‘naar elkaar omkijken’ terugbrengen in al onze meningen? Dan maakt het niet uit wat de oorsprong van wat dan ook is; of aan welke kant jij of ik ook staan. Dan hebben we echt iets om samen te vieren.

ID: Ik heb me afgelopen week kostelijk vermaakt in het schilderen van deze pompoenen. Ik had amper een uur de tijd maar ging toch aan de slag. Een beetje in Halloween-sfeer. Love it. Ik gebruikte van Gogh waterverf en mijn Clairfontaine aquarelle boekje. Je kan deze verf en het boekje scoren bij Be Creative Shop – en met de code Saralindenhols krijg je er 5% korting.

DISCLAIMER: Ik heb niets tegen 1 van deze feestdagen. Ik heb er echter ook niet perse iets voor – qua oorsprong dan. Voor wat betreft Halloween: hoe het nu soms gevierd wordt: ik vraag me soms af of kleine kinderbreintjes al genoeg bestand zijn tegen te enge schrik-omstandigheden. Dus vind ik voorzichtigheid wel geboden. Maar daar mag jij gerust anders over denken.

Christmas crew en meer!

Afgelopen maandag was dé dag. De dag waarop mijn creatieve onderneming precies 1 jaar bestond. Heel erg veel tijd om erbij stil te staan had ik niet – want afgelopen maandag was ook de dag dat ik startte als docent Godsdienst op het Teylingen-college in Oegstgeest. 
2 Dagen in de week sta ik voor de klas, een halve dag ben ik wekelijks kwijt aan het voorbereiden van de lessen en dus heb ik 2,5 dag per week over om lekker te investeren in mijn bedrijf. 

Maar even terug … 1 jaar. Wist je dat ruim 30% van de ondernemers die starten al binnen een jaar weer stoppen? Ik hoor daar dus niet bij. Winst. 
Op Instagram en Facebook schreef ik het al … ik vond en vind het doodeng dat ondernemen. Helemaal vanwege alle ‘letters’ die ik als rugzakje meedraag.  Maar mijn motto is en blijft : Met volle angst vooruit! 

Yassmin van @Yassart.creative zei tegen me ‘Maak eens een lijstje van wat je allemaal gedaan hebt – je zult versteld staan’ …  dus hier komt ie @Yassmin ; 

  • Ik startte met de cursus ‘dappere dames’ (de bikinidames ervoor waren een trt-out en toen was ik nog geen ‘bedrijf’) 
  • De Creative roadmap van @Handletteringdoenwezo.nl kwam op mijn pad
  • Ik startte met een affiliatie met @handletteringdoenwezo.nl
  • Een Biblejournaling Advent Challenge werd fantastisch ontvangen
  • Ik lanceerde mijn eerste e-book met bijbelverhalen / overdenkingen. 
  • Prinsesje Winter deed haar intocht als tutorial-serie
  • Er kwam een heel laagdrempelige beginners-tutorial over schilderen met Mixed media 
  • De prettige probeerselclub deed haar intrede – ook weer zoveel deelnemers 
  • Ik deed mee aan het Kreadoe-lentefestival met snoopy-dog
  • Voor @KarinJoan haar makerisme members mocht ik 2x live gaan
  • Maar liefst 7x ging ik gratis live op mijn youtubekanaal  (alles terug te kijken!)
  • Ik ging live voor @hobbyshoponline en startte met hen een affiliatie
  • Er kwam een onwijs gave samenwerking met @edding_nl  en ik mocht al 2x live met ze gaan + ontving sponsoring
  • Niet te vergeten: er kwamen in totaal 6 stempelsetjes van mijn hand op de markt! 
  • De kranige kerels kwamen als cartoon – tekencursus online – iets meer dan 50 deelnemers – wat minder dan gehoopt máár dat lag ook aan het feit dat ik de marketing niet goed deed. Leerpuntje. 
  • Ik hield een traveljournaling workshop die boven verwachting goed liep! 
  • Er waren diverse enthousiastelingen die een ‘bij mij aan de keukentafel’ sessie boekten 
  • Prinsesje Lente kwam om de hoek kijken in een gezellige tutorial 
  • Zo veel nieuwe creatieve collega’s kwamen op mijn pad! Een aantal mocht ik ook bezoeken of ze kwamen bij mij een bakkie doen! 
  • En als laatste … een camping boekte me voor het maken van diverse social media posts … 

Volgens mij ben ik nog wat dingen vergeten … en er staan dingen op stapel waar ik wel al wat voorbereiding aan had maar die officieel pas in jaar 2 vallen.

In ieder geval – wat is er een hoop gebeurd! Niet vreemd dat het onzekere meisje in mij een wirwar aan emoties ervaart.
Onzekerheid vermengd zich met trots. Vermoeidheid en energie lijken elkaar in hoog tempo af te wisselen. En ondertussen spelen moed en wanhoop tikkertje met faalangst en doorzettingsvermogen … haha 

En dan nam ik ook nog eens ontslag op school A om het proces aan te gaan van solliciteren en opnieuw te beginnen bij school B. 

Jeetje… geen wonder dat mijn hoofd de laatste tijd soms overloopt en ik soms het idee heb als een kip zonder kop rond te rennen haha. 

Maar intussen zijn ze er dus ook: mijn Christmas Crew stempelsetjes! Zijn ze niet schattig? En ze zijn dus ook perfect te gebruiken voor het biblejournalen!

Donderdag 1 september om 19:30 ga ik live voor @hobbyshoponline. Je kan gratis en voor niets gezellig aansluiten via mijn youtubekanaal. Later valt de live terug te kijken via het kanaal van Hobbyshoponline zelf.

Hier zie je in een overzicht wat ik donderdag allemaal ga gebruiken!

(G)een tekentalent?

𝐈𝐤 𝐡𝐞𝐛 𝐠𝐞𝐞𝐧 𝐭𝐞𝐤𝐞𝐧𝐭𝐚𝐥𝐞𝐧𝐭? ⁣

Een wijze Meneer zo een 2000 jaar geleden adviseerde het ons al; dat we meer als kinderen moesten zijn. Waar deze Meneer (Jezus, maar dat is detail) dat op geloof betrekt wil ik het vandaag even doortrekken naar geloven in jezelf. Nee ik verkondig geen nieuwe religie… en ik ga niet preken. Ik wil het gewoon hebben over tekenen. ⁣

Sta me toe uit te leggen wat ik bedoel. ⁣

Nog voor we leerden schrijven, leerden we tekenen. Als peuter en kleuter hielden we houterig onze knuistjes stijf om die dikke krijtjes en krastten enthousiast op het papier… of op de tafel… de vloer… of op het gezicht van een dankbaar jonger slachtoffer. ⁣

Tekenen en kleuren was opwindend, en vage strepen en vlekken werden een zon met een glimlach en een open huis met puntdak. Koppoters veranderden langzaam in stickpoppetjes en we herkenden er trots ons pap en mam in. ⁣

En ineens – ergens tijdens het volwassen worden veranderde onze blik. ⁣

Tekenen was niet langer een wijze van zelfexpressie. Het plezier hebben in het speels uitbeelden van hoe we naar de wereld keken verdween. ⁣

Als puber en jong volwassene kwam de drijfveer om te kunnen presteren. Deels door onderwijs – waar tekenen als ‘vaardigheid’ aangeleerd wordt en waar we de wereld zo realistisch mogelijk moeten kunnen weergeven. We leerden over de ‘regels’ van perspectief, verhoudingen en kleurenleer. ⁣
En anderzijds trokken we ons mogelijk teveel aan van eventuele kritiek, of werden we geremd door ons eigen perfectionisme. ⁣


De meeste volwassenen stopten met tekenen en verkondigden dat ze geen tekentalent hebben. ⁣

Maar het is maar hoe je het bekijkt. ⁣
Wat als we meer op kinderen durven lijken? Wat als we het tekenen weer leren zien als een leuke manier van zelf-expressie en ontspanning? Als een manier van woordeloos ons gevoel communiceren? ⁣

Wat als we het proces weer belangrijker maken dan het resultaat? ⁣

Dan heeft iedereen tekentalent. ⁣

Weer beginnen met tekenen en plezier maken? Je kan nog altijd aansluiten bij de tekenlessen van bikini dames en of dappere dames!


Deze foto is gemaakt door ⁣@jantienruiterfotografie

Tutorial serie #bikinidames

Update 27 augustus 2021: onderstaande info gold voor de eerste ronde van de #bikinidames. Inmiddels is de verkoop van ronde 2 al gestart. Daarover hier meer info.

Heb jij mijn bikini dames op social media al gezien? En had je stiekem zoiets van ‘Dat wil ik ook leren tekenen?’ Of misschien heb je al een workshop van me gevolgd via @handletteringdoenwezo.nl of via Edding of Karin Joan of … en smaakte dat tekenen naar meer? Of denk je van jezelf dat je nog geen koppoter fatsoenlijk op papier kan zetten en wil je jezelf creatief uitdagen?

Dan heb ik nu goed nieuws:  je kan je aanmelden voor de tutorial serie #bikinidames!

“Als je driehoekjes en vierkantjes kan tekenen, dan kan ik je leren tekenen!”

Wat houdt deze serie in?

Deze serie is een verzameling van een live online workshop, een aantal tutorials, templates en extra bonusmateriaal. Allemaal binnen het thema ‘#bodypositivity en #bikinibody want ik leer je bikinidames tekenen!

Facebookgroep: Na inschrijving krijg je via mijn facebookpagina toegang tot mijn besloten facebookgroep #bikinidames. Daar wordt de live workshop gegeven en via deze groep heb je ook toegang tot alle materialen / tutorials, templates en meer. Eventuele vragen naar aanleiding van de tutorials kan je daar ook kwijt. En natuurlijk hoop ik dat het een plek wordt waar deelnemers elkaar inspireren met hun creaties naar aanleiding van deze serie.

Workshop: Tijdens de live startworkshop van maandag 28 juni om 20:00 neem ik je mee in de basis van het cartoon-tekenen. Heb je al eerder workshops van me gevolgd, wees gerust, het wordt geen herhaling, ik kom echt met nieuwe dingen + we gaan samen al een eerste bikinidame tekenen. Niet eentje die ik al eerder postte – gewoon echt helemaal nieuw! Wan ik heb een bijzonder model….

Je hoeft niet te kunnen tekenen, ik laat je stap voor stap zien hoe zo een dametje uit jouw potlood kan ontstaan! Kan je deze avond niet, geen zorgen, je kan de live later terugkijken.

Tutorials: Elke maandag in de maand juli verschijnt er in de groep een nieuwe tutorial. In elk van deze tutorials laat ik je zien hoe je een ander dametje tekent. Uiteraard weer stap voor stap. Ik heb deze tutorials speciaal in hapklare brokken van ongeveer een kwartier tot twintig minuten geserveerd; zo kan je ze makkelijker in een druk schema passen. Heb je vakantie: misschien vinden de kinderen het wel leuk om mee te doen; een kwartier is perfect voor hun spanningsboog. (En de templates kunnen dienen als kleurplaat… dus ook leuk voor kinderen…)

Template: Omdat het soms ook gewoon leuk is om met een template te werken in plaats van helemaal zelf te tekenen, krijg je er minstens twee. Je kan ze printen en/ of overtrekken en dan naar hartenlust inkleuren. (Ontwerp je zo stiekem een nieuwe bikinilijn?)

Bonusmateriaal: EXTRAATJES!! Alsof bovenstaande niet genoeg is komt er gaandeweg ook nog bonusmateriaal beschikbaar (wat vertel ik nog niet.)

Wat heb je nodig:

Doe vooral mee met de materialen die je al hebt. Ik gebruik gewoon (goedkoop) tekenpapier, een potlood (4B), gum en een stel fineliners (01, 03 en 05). Inkleuren doe je vooral met de materialen die jouw voorkeur wegdragen.

Wat kost het?

De Live workshop + tutorials + templates + bonusmateriaal + alles tot 1 september beschikbaar = normaal 35 euro maar wie inschrijft vóór 28 juni betaalt maar 25,- Euro!

25,-

Nog niet overtuigd? Twijfel je of je wel kan tekenen? Laat ik je vertellen dat leren tekenen is als leren schrijven. Je hebt iemand nodig die het je leert. Iemand die je het voordoet en je uitdaagt te oefenen. En dát doe ik. Aan de hand van cirkeltjes en vierkantjes, driehoekjes en ovaaltjes leer ik je stap voor stap tekenen. Enkele quotes van eerdere deelnemers van workshops:

“Vooraf had ik echt niet verwacht dat ik dit zou kunnen, maar je legt super uit!”

“Ik ben fan!”

“Je stem is rustig en het tempo is haalbaar. Je gaf veel tips.”

Inschrijven

Inschrijven kan tot uiterlijk 15 juli. Daarna ‘sluiten de lijnen’. Alles blijft in de besloten facebookgroep beschikbaar tot 1 september.

Hoe schrijf je je in? Stuur me via onderstaand formulier een berichtje dat je mee wil doen met daarin ook de facebooknaam waarmee je wil meedoen en ik stuur je een betaalverzoek. Zodra ik de betaling binnen heb en verwerkt kan je je aanmelden voor deze facebookgroep #bikinidames. Daar wijst alles zich vanzelf.

Ook voor vragen kan je via dit formulier bij me terecht – al kan dat uiteraard ook via instagram en facebook.

Let op: bij velen komt mijn reactie op de aanmelding in de spambox terecht. Geen reactie gehad binnen 24 uur: neem contact op! – eventueel via Messenger of Insta!

Wie of wat is jouw boom? Who or what is your tree?

(English translation: scroll down!)

Vermoeid slofte hij door het palmbos. De zon stond hoog aan de hemel en brandde vervaarlijk, maar hier in de schaduw van de dikke laag vlezige bladeren was het relatief koel. Op een broeierige manier dan, maar in ieder geval niet zo heet als op het open pad richting de stad. Het opwaaiende stof van de weg kleefde aan zijn nieuwe rode sandalen en kroop in elk huidplooitje van zijn tenen. Dat zijn voeten nog geen twee uur geleden zorgvuldig waren gewassen en geolied door de huisslaaf van Marcellus was niet meer te zien.

Hij zuchtte. Het was een vermoeiende vergadering geweest. Zoals gewoonlijk waren dezelfde grapjes over zijn gestalte weer over tafel gevlogen en had hij net als altijd schaapachtig mee gelachen, alsof het hem niet deerde. Maar dat deed het wel. Maar geen haar op zijn hoofd wat er aan dacht om ook maar iets van zijn pijn of frustratie te laten merken.  Ze konden lachen wat ze wilden, maar hij was het die hen orders gaf, niet andersom.

De zachte bries die het bladerdek boven hem deed ruisten tilde de zware geur van de balsem bossen verderop met zich mee. Normaal gesproken kon hij wel genieten van dat luxe parfum wat de rijkdom van zijn stad benadrukte. Maar vandaag deed al die rijkdom hem niets.  Zelfs de rozentuinen waar hij, op weg naar huis, doorheen liep, konden zijn ogen niet strelen.

Hij was moe.. Hij was hét moe. Hij was het spuugzat dat niemand ook maar enig respect voor hem kon opbrengen. Het interesseerde niemand hoe hij zich voelde, wat al dat gepest en al die achterklap met hem deed.

Het was altijd al zo geweest.  In zijn kinderjaren was al snel duidelijk geworden dat hij niet goed groeide. Naar traditie had het hele dorp gedacht dat zijn gebrek kwam omdat God een appeltje met hem te schillen had en langzaam aan, naarmate de jaren vorderde werd hij steeds meer gemeden, werd er steeds meer achter zijn rug om gekletst. Het had niet lang geduurd voor hij door had gehad dat hij er in het leven helemaal alleen voor stond. En dus had hij geleerd dat hij vóór alles vooral aan zichzelf moest denken. Als hij niet voor zichzelf opkwam, wie dan wel?  Dus had hij zich opgewerkt, niet door zich af te beulen in de balsemgaard, niet door zware handarbeid in 1 van de vele tuinen,..  hij had zijn kansen schoon gezien toen de Romeinen hem ronselden. En hij had de mensen in zijn stad teruggepakt voor al die pesterijen. Ze hadden in zijn lengte een zonde gezien, een zondaar zou hij ze geven. En nu was hij rijk en had het helemaal gemaakt. Nouja, financieel gezien dan. Want niemand wilde vriendjes zijn met een tollenaar. En al helemaal niet met de baas van al die lijkenpikkers.  De roddel en achterklap was nooit opgehouden en dus ging ook hij door met zijn sluwe handel en afpersing. Het ene kwaad hield het andere in stand.

Hij was in ieder geval rijk, maar had niemand om zijn rijkdom mee te delen. Te midden van de menigte van deze oeroude stad was hij alleen. Eenzaam tot op het bot, en dat allemaal omdat hij zo gebrekkig klein was gebleven…

“Kom op, sneller, straks is Jezus alweer weg! ” Twee straatschoffies stoven hem voorbij richting de poort van de stad, vrolijk gillend naar elkaar. Jezus? Kwam Jezus naar Jericho?  Zacheüs versnelde zijn pas, hij had al zoveel gehoord over deze wonderlijke man. Het werd steeds drukker op de weg. Snel sloeg hij een achterafpaadje in, in de hoop om via wat steegjes de menigte te kunnen vermijden.  Zijn korte benen droegen hem zo snel hij kon.  Als hij nou maar een glimp van Jezus zou kunnen opvangen.  En net op het moment dat hij bedacht dat zijn ellendige korte gestalte hem zelfs het zicht op deze rabbi zou ontnemen zag hij de grote Esdoorn aan de kant van de weg.

Even twijfelde hij, het was ver beneden alle waardigheid voor een man van zijn positie … hij besloot dat het hem niet kon schelen… Met zijn gebrek en met al die mensen die hem toch al niets gunden zou hij Jezus nooit te zien krijgen wanneer hij niet als een kind die boom inkroop.  Mensen dachten toch al te min over hem dus dit kon er nog wel bij. Hij had de boom nodig om op Jezus te kunnen zien. En dus hees hij zich tak voor tak omhoog en verstopte zich in het bladerdak.

En Jezus zag hem. Niet gewoon een vluchtig kijken. Jezus zag hem echt. En Hij noemde hem bij naam alsof Hij hem echt kende. Jezus kende hem. En meer nog; Jezus las hem niet te les, gaf hem niet op zijn sodemieter,  veroordeelde hem niet zoals de rest van de stad … Jezus wilde bij hem komen eten. Niet zomaar even een praatje maken, maar echt even samen zijn. Zacheüs wist niet hoe hij het had.  Zo snel zijn benen konden klom hij uit die boom.  …

Met de komst van rabbi Jezus werd de vicieuze cirkel van uitsluiting en uitbuiting doorbroken. Het enige wat Zacheüs altijd al wilde werd hem gegeven; hij werd gezien. Niet zijn buitenkant. Jezus zag wie hij diep van binnen was en wat hij werkelijk nodig had; een klein vrijgevig jongetje wat erbij wilde horen. Hij was niet langer alleen. Jezus was bij hem. Hij kon eindelijk zijn wie hij werkelijk was. Het verleden deed er niet meer toe. Geld, welvaart en status werden onbelangrijk. En dat allemaal doordat hij het lef had gehad om, ver beneden alle waardigheid, toch in die boom te klimmen, zoekend naar een kans om op Jezus te kijken.

Wie of wat is jouw boom die je helpt om op Jezus te kijken?

(Lukas 19:1-10)

(Meer bijbeljournaling of andere creativiteit van mijn hand: volg me op instagram, facebook of youtube. )

Tired as he was, he shuffled through the forest. The sun, high in the sky was burning dangerously, but here in the shade of the thick layer of palm leaves it was relatively cool. In a sweltering way, but at least not as hot as on the open path towards the city. Blown up dust from the road clung to his new red sandals and got into every fold of skin on his toes. Less than two hours ago his feet had been carefully washed and oiled by the house slave of Marcellus, well it didn’t show anymore.

He sighed. It had been a tiring meeting. As usual, the same jokes about his stature had flown across the table and he had, as always, laughed sheepishly, as if it didn’t hurt him. But it did. But not for a brief moment he thought about showing any of his pain or frustration. They could laugh at whatever they wanted, but it was he who bossed them around, not the other way around.

The gentle breeze that rustled the foliage above him lifted the heavy scent of the balsam groves. Normally he could enjoy the luxurious perfume that emphasized the wealth of his city. But today all that wealth didn’t bother him. Even the exquisite rose garden on his way home couldn’t caress his eyes.

He was tired. It tired him to the bone that no one could show him any respect. Nobody cared how he felt, what all the bullies and all that backbiting did to him. It had always been like this. As soon as the villagers noticed that he didn’t grow as he should’ve as a child they had mocked him. Traditionally, the whole village had thought that his lack of posture was because God was punishing him because of a sin, and slowly, as the years went by, they avoided him more and more, talking behind his back.  It hadn’t taken him long to realize that he was all alone. And so he had learned to take care for himself. If he didn’t stand up for himself, then who would? So he had worked his way up, not by tormenting himself in the groves, not by hard manual labor in the many gardens … he had seen his chances when the Romans recruited him. And he started to punish the people in his town for all the years of harassment. They had seen a sin in his height, a sinner he would give them. And now he was rich and wealthy. Well, financially. Because nobody wanted to be friends with tax collectors. And certainly not with the boss of those corpse picks. The gossip and backbiting never stopped, so he continued his cunning trade and extortion. One evil perpetuated the other.

He was rich, but had no one to share his wealth with. He was alone in the crowd of this ancient city. Lonely to the bone, all because he was so imperfectly small …

“Come on, faster, or Jesus will be gone again! Two street bastards rushed past him towards the gate of the city, happily screaming at each other. Jesus? Did Jesus come to Jericho? Zacchaeus quickened his pace, he had already heard so much about this wonderful man. The roads got busier. He quickly turned into a back alley, hoping to avoid the crowd through some alleys. His short legs carried him as fast as he could. If only he could catch a glimpse of Jesus. And just as he thought that his wretched short stature would block even the view of this rabbi, he saw the huge sycamore tree on the side of the road.

For a moment he hesitated, it was far below the dignity for a man of his position … but in the moment he decided he didn’t care any longer  … The town couldn’t care any less and he would never see Jesus when he wouldn’t crawl in that tree like a child. People thought too little about him anyway so this could be added to their list. He needed that tree to be able to look upon Jesus. And so he pulled himself up branch by branch and hid in the canopy of leaves.

And Jesus saw him. Not just a cursory look. Jesus really saw him. And He called him by name as if He really knew him. Because He really knew him. And even more; Jesus did not lecture him, did not give him a fuss, did not condemn him like the rest of the city… Jesus wanted to eat with him. Not just having a chat, but really being together. As fast as he could, he climbed out off that tree. …

With the arrival of Rabbi Jesus, the visual circle of exclusion and exploitation was broken. The only thing Zacchaeus always wanted was to be seen. Not just his outside. Jesus saw who he was deep down and deep within and noticed what he really needed; Jesus saw the little generous boy who wanted to belong. From that moment he no longer was alone. Jesus was with him. Finally he could be who he really was.

And it all started because he had the guts to climb that tree in the hope to be able to see upon Jesus.

Who or what is your tree that helps you to see upon Jesus. Do you have the guts to climb it?

Luke 19:1-10

(More (bible)creativity from my hand: follow me on youtube, facebook or instagram.)

Tutorial + Giveaway

In samenwerking met @handletteringdoenwezo mocht ik deze tutorial maken + er een giveaway aan koppelen. Meer weten over de giveaway: ga naar mijn instaTV of naar de facebookpagina van @handletteringdoenwezo.

Giveaway alleen voor B en NL.

Kan je niet wachten op de giveaway (en jezelf verwennen heeft geen excuus nodig toch?) ⁣ ⁣ Hier koop je de 𝘚𝘢𝘬𝘶𝘳𝘢 𝘒𝘰𝘪 𝘸𝘢𝘵𝘦𝘳𝘤𝘰𝘭𝘰𝘳 (nu mét gratis aquarelpapier!) ⁣ 𝘔𝘪𝘤𝘳𝘰𝘯𝘱𝘦𝘯 𝟶𝟹 ⁣ ⁣ 𝘎𝘶𝘮𝘱𝘰𝘵𝘭𝘰𝘰𝘥

Veel plezier en als er vragen zijn: schroom niet – stel ze gerust!

Let there be light!

(Scroll down for English translation)

Vandaag doet mijn lijf me weer eens zeer en hebben mijn hersenen teveel tabbladen openstaan; soms voelt het leven mij een worsteling. Op dit soort dagen is het voor mij van belang dat ik me concentreer op wie ik ben, ván wie ik ben en waartoe Hij me geroepen heeft.

Mijn gezondheid of gevoel van welbevinden verandert niet het doel dat Hij me heeft gegeven, nooit. Dus kies ik ervoor om mijn pijnlijke lijf en zelfs mijn gebrokenheid te accepteren en erop te vertrouwen dat Zijn licht door elke barst zal schijnen.

Accepteren betekent overigens niet dat ik een fatalistische houding aanneem!

Ook al gaat ons uiterlijke bestaan verloren, ons innerlijke bestaan wordt van dag tot dag vernieuwd. 2 Kor 4:16

Wanneer duisternis jou (mij) omringt, heb jij (ik) licht nodig om de weg te (her)kennen. Je hoeft de lampen in je slaapkamer niet aan te doen als je van plan bent de avond in de keuken door te brengen … als je niet van plan bent op zolder wat te zoeken, waarom zou je daar dan het licht aandoen?

Het licht moet zijn waar jij bent. Je moet zelf in het licht lopen. Met dit in gedachten: je hoeft niet elk detail of feit van de bijbel te kennen om in Zijn licht te wandelen. Je hoeft de elektriciteitsleer niet te begrijpen om ‘s avonds bij een lamp je boek te kunnen lezen … je hoeft niet alles te begrijpen van de Schrift om Zijn aanwezigheid op te merken.

Je hoeft niet de hele trap te zien om de eerste stap te zetten.

Zijn woord zal zich ontvouwen wanneer dat nodig is. Net zoals het licht in de volgende kamer aangaat wanneer jij daar binnengaat. Wanneer het jouw tijd is, zal Hij Zijn waarheid voor jou ontvouwen. En Hij is er altijd bij.

Als uw woorden opengaan is er licht en inzicht voor de eenvoudigen. Psalm 119: 130

Als docent weet ik dat er ‘voor alles’ een tijd is qua groei en onderwijs. Soms is het tijd om de leerlingen onder te dompelen in een lading theorie… op andere momenten is het beter om ze in aanmoediging en met geduld te trainen, een enkele keer hebben ze correctie of zelfs een berisping nodig.

Soms is het zelfs beter om het hoe of wat niet uit te leggen … maar ze de boel zelf te laten verkennen en ontdekken en hun te laten komen met vragen in hun eigen tempo.

Met het geloof en Gods woord is dat niet anders. Soms heb je de tijd nodig om te ontdekken en te leren door ervaring … op andere momenten moet je gewoon eerst dingen weten en de bijbel bestuderen of jezelf trainen … soms moet je gecorrigeerd worden …

Elke schrifttekst is door God geïnspireerd en kan gebruikt worden om onderricht te geven, om dwalingen en fouten te weerleggen en om op te voeden tot een deugdzaam leven. 2 Tim. 3:16

Dus; je hoeft echt niet eerst de hele trap te zien om de eerste stap te kunnen zetten. Je hoeft niet eens te weten hoe je een trap moet bouwen … je hoeft niet perfect te zijn of de hele bijbel te kennen om te beginnen met vertrouwen in God … laat Gods woord je leiden…

Ook als ik pijn heb of even (of zelfs langer) in een dal zit: Hij is erbij en Zijn woord leidt mij.

Ik tekende een @jenskevisser tekening in mijn eigen stijl – daar maakte ik deze print mee, kleurde het, schilderde de banner, gebruikte een stencil en inkt die ik had via @ lucilight88 haar webshop . Inmiddels zijn al een aantal van mijn tekeningen middels printables verkrijgbaar op haar webshop!
Meer biblejournaling vind je op mijn instagram.

@carlamantenfotografie

𝔹𝕖 𝕐𝕠𝕦 𝕥𝕚𝕗𝕦𝕝

My body is aching and my brain has too many tabs open; life can feel like a struggle these days. So it’s even more important to focus on who and whose I am and to what He has called me to. My health does not and will not change the purpose He has given me.

So I choose to accept my brokenness as a part of my life and trust in the fact that His light will shine through every crack there is. (By the way accepting doesn’t mean I have to take a defeatist attitude!) 💪🏻

𝑻𝒉𝒆𝒓𝒆𝒇𝒐𝒓𝒆 𝒘𝒆 𝒅𝒐 𝒏𝒐𝒕 𝒍𝒐𝒔𝒆 𝒉𝒆𝒂𝒓𝒕. 𝑬𝒗𝒆𝒏 𝒕𝒉𝒐𝒖𝒈𝒉 𝒐𝒖𝒓 𝒐𝒖𝒕𝒘𝒂𝒓𝒅 (𝙬𝙤)𝒎𝒂𝒏 𝒊𝒔 𝒑𝒆𝒓𝒊𝒔𝒉𝒊𝒏𝒈, 𝒚𝒆𝒕 𝒕𝒉𝒆 𝒊𝒏𝒘𝒂𝒓𝒅 (𝙬𝙤)𝒎𝒂𝒏 𝒊𝒔 𝒃𝒆𝒊𝒏𝒈 𝒓𝒆𝒏𝒆𝒘𝒆𝒅 𝒅𝒂𝒚 𝒃𝒚 𝒅𝒂𝒚. 2 cor 4:16

𝕌𝕟𝕗𝕠𝕝𝕕𝕚𝕟𝕘 𝕝𝕚𝕘𝕙𝕥

When darkness surrounds you (me), you (I) need light to know the way. You don’t need to put on the lights in your bedroom if you are spending the evening in your kitchen… nor do you leave the lights on in your basement after you have left.

The light needs to be where you are. You need to walk in the light. So with this in mind: you don’t have to know every detail or fact of the bible to walk in His light. You don’t have to understand electricity to experience your sight… you don’t have to understand everything God does to be able to notice He is present.

You don’t have to see the whole staircase to just take the first step.

His word will unfold when needed. Just as the light that goes on in the next room when you enter it. When it’s your time, your way He’ll unfold His truth to you.

Just enjoy the light you’re in right now.

𝑻𝒉𝒆 𝒖𝒏𝒇𝒐𝒍𝒅𝒊𝒏𝒈 𝒐𝒇 𝒚𝒐𝒖𝒓 𝒘𝒐𝒓𝒅𝒔 𝒈𝒊𝒗𝒆𝒔 𝒍𝒊𝒈𝒉𝒕. Psalm 119:130

𝕓𝕣𝕖𝕒𝕥𝕙𝕖𝕕 𝕠𝕦𝕥

As a teacher I know there’s a time for ‘everything’. Sometimes it’s time to pour out knowledge unto your students… at other times it’s better to wrap them in encouragement and patience, or even to correct or rebuke them.

Sometimes it’s even better not to explain the how’s or what’s… but let them explore and find out step by step.

Nothing different when it comes to faith. Sometimes you need the time to explore and find out by experience… at other times you just need to know things first and study or train yourself… sometimes you even need to be rebuked…

𝑨𝒍𝒍 𝑺𝒄𝒓𝒊𝒑𝒕𝒖𝒓𝒆 𝒊𝒔 𝒃𝒓𝒆𝒂𝒕𝒉𝒆𝒅 𝒐𝒖𝒕 𝒃𝒚 𝑮𝒐𝒅 𝒂𝒏𝒅 𝒑𝒓𝒐𝒇𝒊𝒕𝒂𝒃𝒍𝒆 𝒇𝒐𝒓 𝒕𝒆𝒂𝒄𝒉𝒊𝒏𝒈, 𝒇𝒐𝒓 𝒓𝒆𝒑𝒓𝒐𝒐𝒇, 𝒇𝒐𝒓 𝒄𝒐𝒓𝒓𝒆𝒄𝒕𝒊𝒐𝒏, 𝒂𝒏𝒅 𝒇𝒐𝒓 𝒕𝒓𝒂𝒊𝒏𝒊𝒏𝒈 𝒊𝒏 𝒓𝒊𝒈𝒉𝒕𝒆𝒐𝒖𝒔𝒏𝒆𝒔𝒔,…

You don’t need to see the whole staircase to just take the first step. You don’t even need to know how to build the stairs… you don’t need to be perfect or know the whole bible to start believing.. But let God’s word lead you! .

I started out by drawing this girl from @jenskevisser in my own style – then I created this printable out of it- colored it, painted the banner (cut and pasted it) used a stencil and versamagic dewdrops that I got from @lucilight88 her webshop. Soon she wil upload a few of my printables on her webshop so they will be available. 🤪 (By the way: The girl and banner are pasted as a tip-in. So they can be folded to the side so the text is still readable 😉) .

More biblejournaling on my instagram. All drawings and pictures are copyrighted!

Hagar- the God who sees

(English translation: scroll down!)

Lezen: Genesis 21: 9-21

Haar ogen trilden terwijl de herinneringen in flarden voorbij gleden. Alweer jaren geleden had Abram haar als slavin uit Egypte meegenomen en aan zijn vrouw Saraï gegeven. Ondanks het ruige buitenleven had ze zich in deze nomadenstam, voor het eerst in haar leven, vrij gevoeld. Ze gingen hier heel anders om met slaven dan de elitaire en opgeblazen Egyptenaren. Hier kreeg ze voldoende te eten en werd ze goed behandeld.

Een traan welde op maar verdampte nog voor deze haar ooghoek had bereikt en liet een schrijnend en schurend gevoel achter toen haar ogen vluchtig knipperden. 

Aanvankelijk had ze intens meegeleefd met haar meesteres. Geen kinderen kunnen krijgen was een vloek van de goden. Als de goden je geen toekomst gunde ontnamen ze je een rijkelijk nageslacht. Hoe groot je aanzien of welvaart vooraf ook was geweest, zonder nakomelingen was je niets behalve een paria, een verschoppeling. Onvruchtbaarheid was reden nummer één om van een vrouw te scheiden. En dus had ze verwacht dat Abram zich van zijn vrouw zou ontdoen. Maar hij hield veel van haar en wachtte geduldig. 

Intussen groeide bij haar de angst dat de smet die op haar meesteres lag, op haar zou overslaan. 

Een andere optie was dat Abram er een vrouw zou bijnemen, en daar hoopte ze stiekem op want als de keuze op haar viel, en die kans zat er dik in, zou haar status flink verbeteren. Maar ook dit deed hij niet. Hij herhaalde uitentreuren dat God hun een rijk nageslacht had beloofd. God zelf zou ingrijpen wanneer het Hem schikte.  


Het zand onder haar voeten brandde. De boom waaronder ze lag gaf amper voldoende verkoeling. Met een gesmoorde kreet wende ze haar hoofd weer af toen ze haar zoon, nog maar een man in de dop, verderop als een levenloos hoopje stof zag liggen. Een vaag gesnik dreef op de lucht die af en toe, zwaar en broeierig, haar kant op blies. Ze probeerde zich op te richten maar de kracht stroomde als een haast uitgedroogde waterval uit haar ledematen en liet haar in de steek. Ze zakte weer terug in het mulle zand. Te moe om wanhopig te zijn.

Hij gaf pas toe toen Saraï, tien jaar later, voorstelde dat Abram met haar als slavin zou slapen en zij het kind op de knieën van haar meesteres zou baren. Dit gebruik kwam heel vaak voor. Ze mocht dan niet gezien worden als wettelijke echtgenote, ze steeg hiermee wel een aantal treden op de sociale ladder en haar zoon zou als rechtmatige erfgenaam gezien worden.

De God van Abram bleek haar goedgezind: ze werd zwanger. Het bewijs was geleverd dat het aan Saraï lag.  

Als een nevel die opsteeg uit dampende grond herinnerde ze zich de overmoed en hoogmoed die samen met haar kind in haar binnenste leken te groeien. Kronkelend had dit kiemend onrecht zich een weg naar buiten geweefd en trof Saraï daar waar ze het zwakste leek. Maar ze viel. Hard, want Saraï nam haar gedrag niet in dank af en liet zich meedogenloos en ferm gelden als meesteres en kleineerde haar in die mate dat ze meende te moeten vluchten.

Dagen en nachten had ze met haar wellende buik door de verstikkende woestijn gezworven. De hitte die nu haar voeten schroeide was er toen ook geweest. Destijds had de zon net zo fel gebrand en was de woestijn net zo zinderend onherbergzaam geweest. Maar deze keer kwam er geen engel op haar pad. Deze keer bleef de hitte heet, het zand uitgedroogd en de toekomst uitzichtloos. Haar lieve erfgenaam was op sterven na dood. 

Ze kon het niet aanzien. Rilde wanneer ze dacht aan de ijzige dood die hun nu in zijn greep hield. 

De lucht leek met haar mee te rillen toen haar gedachten afdwaalden naar het moment dat ze bij de bron in Sur was aangekomen. God zelf had zich, in de vorm van een engel, aan haar getoond. Hij had haar beloofd dat haar een goede toekomst in het verschiet lag en dat ze Abram een zoon zou baren. Met het noemen van zijn naam, Ismaël, gaf de engel aan de volle verantwoordelijkheid te nemen voor haar kind. En dus was ze teruggekeerd. Ze had zich gewonnen gegeven. Het moeilijkste wat ze ooit had moeten doen volgde; ze had haar trots boetvaardig afgelegd en het kleed van nederigheid aangetrokken. Ze had zich weer onderdanig opgesteld ten opzichte van haar meesteres. 

Ze baarde haar zoon zoals de traditie voorschreef en Saraï had hem geadopteerd als volwaardige erfgenaam.   

Jarenlang ging het voorspoedig en voelde ze zich een gezegend mens. God had haar gezien. El Roi deed zijn belofte gestand. 

Tot Isaak alsnog geboren werd. Tot haar Ismaël zo dom was geweest zijn halfbroertje te plagen en Sarah het als een zware pesterij had afgedaan en zich als een furieuze leeuwin op de situatie had gestort. Abraham had niet eens de moeite gedaan haar een beetje van zijn rijkdom mee te geven. Zelfs een pakezel kon er niet van af toen hij haar de laan uitstuurde met een gesmoord “God zal de zorg voor jou en Ismaël overnemen, echt.”

Maar waar was El Roi nu? Een kreun ontsteeg haar schorre keel en haar spieren verkrampten. Flarden van een onmogelijke toekomst kwamen haar voor de geest. Hoe zij, als vrouw, een echtgenote voor haar zoon zou kiezen. Hoe zijn kracht en welvaart zich zouden uitbreiden. Hoe ze de vele kleinkinderen in haar armen verwelkomen zou. Het was een illusie, de fata morgana van een stervende vrouw. 

Maar vlak voor ze haar ogen voor het laatst wilde sluiten galmde er die stem, alsof donder en bliksem de lucht boven en de stenen onder haar in verootmoediging deed beven; “Hagar, wat is er?” 

Meer lezen: Genesis 16: 1- 16, Galaten 4:25 

  • Wat is, volgens jou, de oorzaak dat het Hagar lukt haar trots af te leggen en zich weer onderdanig op te stellen ten opzichte van Saraï? 
    Wat betekent het voor jou om gezien te zijn? Dat God jou ‘ziet’? 
  • De poging van Abram en Saraï om Gods belofte zelf te vervullen heeft grote gevolgen. Desondanks neemt God verantwoordelijkheid. Hij erkent Ishmaël door hem een naam te geven en hem van een toekomst te voorzien. Wat zegt dit over jouw toekomst?  

Read Genesis 21: 9-21

Her eyes quivered as the memories passed in shreds. Years ago, Abram had taken her from Egypt as a slave and given her to his wife Saraï. Despite the rough environment she had felt free in this nomadic tribe, for the first time in her life. These people dealt with slaves in a very different manner than the elitist and bloated Egyptians. Here she got enough food and got treated well.

A tear welled up but evaporated before it reached the corner of her eye and left a sanding and grinding feeling as her eyes blinked briefly.

Initially, she had intensely sympathized with her mistress. Not being able to have children was a curse of the gods. When the gods didn’t grant you a hopeful future, they would rob you of a rich offspring. No matter how great your prestige or prosperity would have been beforehand, without descendants you were nothing but a pariah, an outcast. Infertility was the number one reason to divorce a woman. And so she expected Abram to get rid of his wife. But he didn’t. He loved her very much and waited patiently as they grew older.

In the meantime, her anxiety grew. More and more she got afraid that the blemish on her mistress would infect her.

Another option was that Abram would take a second wife. She secretly hoped for him to consider this option, because if the choice fell on her, and there was a reasonable chance, her status would improve considerably. But Abram didn’t do this either. He repeated again and again that God had promised him and Saraï a rich offspring. God himself would intervene when it suited Him. And older they got.

The sand beneath her feet burned. The tree above her scarcely provided enough cooling shade. With a smothered cry she turned her head away when she saw her son a few feet further, lying like a lifeless pile of dust. The subtle noise of subdued sobbing, drifted into the air, occasionally, heavy and sultry, blowing in her direction. She tried to raise herself, but the brief remains of power flowed out of her limbs like an almost dried-out waterfall. She sank back into the soft sand. She was too tired to be desperate.

It was only when Saraï, ten years later, suggested that Abram would sleep with her as a slave and that she would give birth to the child on her mistress’ knees, he admitted. This custom was very common. She might not be seen as a legal wife, but she would climb a few steps up the social ladder and her son would be seen as a legitimate heir.

The God of Abram proved her kindness: she became with child. It was proven God rejected Saraï.

Like a mist rising from damped ground, she remembered the recklessness and pride that seemed to grow along with her child. Winding, this germinating injustice wove its way out and struck Saraï where she seemed the weakest. But she fell herself. Hard, because Saraï didn’t receive her smugness very well. Ruthlessly and firmly Saraï asserted herself as a mistress and belittled her to the extent that she thought she had to flee.

She had roamed the suffocating desert for days and nights in a row with her throbbing belly. The heat that now burned her feet had also been there. At that time, the sun had burned just as brightly and the desert had been just as blisteringly inhospitable. But this time no angel came her way. This time the heat simply remained hot, the sand dried out and the future hopeless. And her dear heir was dying.

She couldn’t stand it. She shivered when she thought of the icy death that now held them in its grip.

The air seemed to shiver along with her as her thoughts wandered to the moment she had arrived at the spring in Sur. God himself came to her in the form of an angel. He had promised her that a good future was ahead of her and that she would give birth to a son. In mentioning his name, Ishmael, the angel indicated that he took full responsibility for her child. And so she returned. She had given up. The most difficult thing she ever had done followed; she had reprimanded her pride and put on the robe of humility. She showed herself submissive to her mistress.

But she gave birth to a son, as God had told her, and as tradition dictated Saraï had adopted him as a full heir.

For years it went well and she felt blessed. God had seen her. El Roi kept its promise.

Until Isaac was born. Until her Ishmael had been so stupid to tease his brother and Sarah had dismissed it as a serious harassment and had turned to the situation like a furious lioness.

Abraham had not even bothered to give her a bit of his wealth. He didn’t even give her a mule when he sent her down the lane with a smothered “God will take care of you and Ishmael, really.”

Where was El Roi now? Where? A moan lifted her hoarse throat and her muscles cramped. Fragments of an impossible future came to her mind. How she, even  as a woman, would choose a wife for her son. How his strength and prosperity would expand. How she would welcome the many grandchildren in her arms. It was all an illusion, the fata morgana of a dying woman.

But just before she wanted to close her eyes for the last time a loud voice echoed, as if thunder and lightning shook the air above and the stones below her in humiliation; “Hagar, what’s wrong?”

Read more: Genesis 16: 1-16, Galatians 4:25

  • Just like Hagar, many people strive for a higher status. Often at the expense of others. How is this for you? How important is your social, financial or even mental status for you?
  • In your opinion, how was Hagar able to reprimand her pride and become submissive again?
  • What does it mean for you to be seen? That God “sees” you?
  • Abram and Sarah’s attempt to fulfill God’s promise itself has major consequences. Nevertheless, God takes responsibility. He recognizes Ishmael by giving him a name and providing him with a future. What does this say about your future?