If ugly music is still music, ugly art is still art

Ik ben te โ€˜bezigโ€™ tijdens het rijden – ๐˜ช๐˜ฆ๐˜ต๐˜ด ๐˜ฎ๐˜ฆ๐˜ต ๐˜จ๐˜ฆ๐˜ฆ๐˜ฏ ๐˜ต๐˜ธ๐˜ฆ๐˜ฆ ๐˜ฅ๐˜ช๐˜ฏ๐˜จ๐˜ฆ๐˜ฏ ๐˜ต๐˜ฆ๐˜จ๐˜ฆ๐˜ญ๐˜ช๐˜ซ๐˜ฌ ๐˜ฌ๐˜ถ๐˜ฏ๐˜ฏ๐˜ฆ๐˜ฏ -maar filerijden maakt wel dat ik me verveel. Dus eindelijk heeft de hype van podcasts luisteren me gevonden.โฃ

Maar ik moet een podcast altijd in etappes luisteren. Ergens halverwege de rit naar huis (โ€˜s ochtends hou ik teveel van stilte) zoom ik uit en sta ik toe dat mijn gedachten alle kanten op zweven. Hoe veilig dat in het verkeer is laat ik in het midden. Haha. Gelukkig rij je in Den Haag nergens harder dan 50. โฃIn ieder geval. Gister luisterde ik voor de tweede keer naar de laatste pixelpraat uitzending van @lianneh. โฃHet thema was โ€˜๐‡๐จ๐ž ๐ง๐ž๐ญ๐ฐ๐ž๐ซ๐ค ๐ฃ๐ž ๐š๐ฅ๐ฌ ๐œ๐ซ๐ž๐š๐ญ๐ข๐ž๐ฏ๐ž๐ฅ๐ข๐ง๐ โ€™. โฃ

@nanjajacobs was 1 van de gasten en ergens halverwege de uitzending zei ze heel stellig iets als โ€˜Ik doe alleen waar ik blij van wordโ€™. En dit trof mij. Het raakte iets in mij. โฃ

De rest van de uitzending luister ik later nog wel een keer want dit was het punt waarop mijn stroom aan gedachten het overnam van het luisteren. ๐˜๐˜ช๐˜ฏ๐˜ฅ ๐˜ช๐˜ฌ ๐˜ข๐˜ญ๐˜ญ๐˜ฆ๐˜ด ๐˜ฏ๐˜ฐ๐˜จ ๐˜ธ๐˜ฆ๐˜ญ ๐˜ญ๐˜ฆ๐˜ถ๐˜ฌ? ๐˜”๐˜ข๐˜ข๐˜ฌ๐˜ต ๐˜ฉ๐˜ฆ๐˜ต ๐˜ฎ๐˜ฆ๐˜ป๐˜ฆ๐˜ญ๐˜ง ๐˜ฑ๐˜ถ๐˜ด๐˜ฉ๐˜ฆ๐˜ฏ ๐˜ฏ๐˜ช๐˜ฆ๐˜ต ๐˜ฅ๐˜ข๐˜ต ๐˜ช๐˜ฌ ๐˜ต๐˜ฆ๐˜ท๐˜ฆ๐˜ฆ๐˜ญ โ€˜๐˜ฎ๐˜ฐ๐˜ฆ๐˜ตโ€™ ๐˜ช๐˜ฏ ๐˜ฑ๐˜ญ๐˜ข๐˜ข๐˜ต๐˜ด ๐˜ท๐˜ข๐˜ฏ โ€˜๐˜ฎ๐˜ข๐˜จโ€™. ๐˜๐˜ด ๐˜ฎ๐˜ช๐˜ซ๐˜ฏ ๐˜ฎ๐˜ข๐˜ฏ๐˜ต๐˜ณ๐˜ข โ€˜๐˜ฎ๐˜ฆ๐˜ต ๐˜ท๐˜ฐ๐˜ญ๐˜ญ๐˜ฆ ๐˜ข๐˜ฏ๐˜จ๐˜ด๐˜ต ๐˜ท๐˜ฐ๐˜ฐ๐˜ณ๐˜ถ๐˜ช๐˜ตโ€™ ๐˜ฏ๐˜ช๐˜ฆ๐˜ต ๐˜ฅ๐˜ฐ๐˜ฐ๐˜ณ๐˜จ๐˜ฆ๐˜ด๐˜ค๐˜ฉ๐˜ฐ๐˜ต๐˜ฆ๐˜ฏ ๐˜ช๐˜ฏ ๐˜ฆ๐˜ฆ๐˜ฏ ๐˜ด๐˜ต๐˜ช๐˜ฆ๐˜ฌ๐˜ฆ๐˜ฎ โ€˜๐˜ซ๐˜ฆ ๐˜ฎ๐˜ข๐˜จ ๐˜ฏ๐˜ช๐˜ฆ๐˜ต ๐˜ด๐˜ต๐˜ฐ๐˜ฑ๐˜ฑ๐˜ฆ๐˜ฏโ€™ ๐˜ฐ๐˜ง ๐˜ฆ๐˜ณ๐˜จ๐˜ฆ๐˜ณ ๐˜ฏ๐˜ฐ๐˜จ โ€˜๐˜ซ๐˜ฆ ๐˜ฎ๐˜ข๐˜จ ๐˜ฏ๐˜ช๐˜ฆ๐˜ต ๐˜ง๐˜ข๐˜ญ๐˜ฆ๐˜ฏโ€™. โฃ

Kijk bijvoorbeeld eens naar mijn feed op instagram โ€ฆ scroll eens naar beneden. Zie je die bolletjes; die posts met een cirkel-achtergrond die schuin onder elkaar een bepaald patroon vormenโ€ฆ Daar is over nagedacht. Enerzijds begon ik dat omdat ik het een leuke afwisseling vond. Maar tegelijk voelt het nu als een verplichte vorm. Een keurslijf. Iets wat ik ๐˜จ๐˜ข๐˜ข๐˜ฏ๐˜ฅ๐˜ฆ๐˜ธ๐˜ฆ๐˜จ ๐˜ฆ๐˜ฏ ๐˜ฐ๐˜ฏ๐˜ฃ๐˜ฆ๐˜ธ๐˜ถ๐˜ด๐˜ต mezelf met dat โ€˜met volle angst vooruitโ€™ had opgelegd. Deze post past qua foto er niet tussen. ๐ˆ๐ค ๐๐จ๐จ๐ซ๐›๐ซ๐ž๐ž๐ค ๐ก๐ž๐ญ ๐ฉ๐š๐ญ๐ซ๐จ๐จ๐ง. Letterlijk en figuurlijk. โฃ

Ik wil weer meer spelen. En daar mogen lelijke fotoโ€™s tussen zitten. En het is ok als een foto qua kleurgebruik niet gelikt is en niet matcht met de andere fotoโ€™s. (Weet je dat veel influencers en illustratoren in hun feed er echt voor zorgen dat de fotoโ€™s qua kleur bij elkaar matchen! – Echt – overal is over nagedacht. Echt superknap!) maar dat wil ik niet meer โ€˜moetenโ€™. Ik wil gewoon weer meer spelen. Ik wil mezelf weer meer focussen op het simpelweg plezier maken. Lekker schilderen wat ik wil. En als het lelijk is, so what. En misschien moet ik vaker (live) opnemen wat ik lekker ugly aan het doen benโ€ฆ omdat ik hoop dat ook jij voor jezelf de drempel niet te hoog leg. ๐ƒ๐ฎ๐ซ๐Ÿ ๐ญ๐ž ๐ฌ๐ฉ๐ž๐ฅ๐ž๐ง! โฃ

๐—ช๐š๐ง๐ญ ๐ฎ๐ ๐ฅ๐ฒ ๐š๐ซ๐ญ ๐ข๐ฌ ๐ฌ๐ญ๐ข๐ฅ๐ฅ ๐š๐ซ๐ญ. โฃ

โฃ

(๐˜ž๐˜ช๐˜ญ ๐˜ซ๐˜ฆ ๐˜ฅ๐˜ฆ ๐˜ฑ๐˜ฐ๐˜ฅ๐˜ค๐˜ข๐˜ด๐˜ต ๐˜ป๐˜ฆ๐˜ญ๐˜ง ๐˜ฐ๐˜ฐ๐˜ฌ ๐˜ญ๐˜ถ๐˜ช๐˜ด๐˜ต๐˜ฆ๐˜ณ๐˜ฆ๐˜ฏ; ๐˜ป๐˜ฐ๐˜ฆ๐˜ฌ๐˜ต๐˜ฆ๐˜ณ๐˜ฎ #๐˜ฑ๐˜ช๐˜น๐˜ฆ๐˜ญ๐˜ฑ๐˜ณ๐˜ข๐˜ข๐˜ต ๐˜ฆ๐˜ฏ ๐˜ซ๐˜ฆ ๐˜ฌ๐˜ฐ๐˜ฎ๐˜ต ๐˜ฆ๐˜ณ! ๐˜๐˜ฏ ๐˜ฅ๐˜ฆ๐˜ป๐˜ฆ ๐˜ถ๐˜ช๐˜ต๐˜ป๐˜ฆ๐˜ฏ๐˜ฅ๐˜ช๐˜ฏ๐˜จ ๐˜ธ๐˜ข๐˜ณ๐˜ฆ๐˜ฏ ๐˜ฐ๐˜ฐ๐˜ฌ @ ๐˜ฆ๐˜ฏ @ ๐˜ข๐˜ข๐˜ฏ๐˜ธ๐˜ฆ๐˜ป๐˜ช๐˜จ ๐˜ฆ๐˜ฏ ๐˜ฐ๐˜ฐ๐˜ฌ ๐˜ป๐˜ช๐˜ซ ๐˜ฉ๐˜ข๐˜ฅ๐˜ฅ๐˜ฆ๐˜ฏ ๐˜ฉ๐˜ฆ๐˜ญ๐˜ฆ ๐˜ฎ๐˜ฐ๐˜ฐ๐˜ช๐˜ฆ ๐˜ถ๐˜ช๐˜ต๐˜ด๐˜ฑ๐˜ณ๐˜ข๐˜ฌ๐˜ฆ๐˜ฏ ๐˜ธ๐˜ข๐˜ข๐˜ณ ๐˜ช๐˜ฌ ๐˜ฏ๐˜ฐ๐˜จ ๐˜ฐ๐˜ท๐˜ฆ๐˜ณ ๐˜ฏ๐˜ข๐˜ฅ๐˜ฆ๐˜ฏ๐˜ฌ.) โฃ

๐˜›๐˜ณ๐˜ฐ๐˜ถ๐˜ธ๐˜ฆ๐˜ฏ๐˜ด: ๐˜ธ๐˜ช๐˜ญ ๐˜ซ๐˜ฆ ๐˜ฏ๐˜ฐ๐˜จ ๐˜ฃ๐˜ญ๐˜ข๐˜ฅ๐˜ฎ๐˜ถ๐˜ป๐˜ช๐˜ฆ๐˜ฌ ๐˜ฐ๐˜ฎ ๐˜ฐ๐˜ฑ ๐˜ต๐˜ฆ ๐˜ต๐˜ฆ๐˜ฌ๐˜ฆ๐˜ฏ๐˜ฆ๐˜ฏ: ๐˜ช๐˜ฌ ๐˜ฉ๐˜ฆ๐˜ฃ ๐˜ฆ๐˜ฆ๐˜ฏ ๐˜ข๐˜ฅ๐˜ท๐˜ฆ๐˜ณ๐˜ต๐˜ฆ๐˜ฏ๐˜ต๐˜ช๐˜ฆ ๐˜ฐ๐˜ฑ ๐˜ฎ๐˜ฑ ๐˜จ๐˜ฆ๐˜ป๐˜ฆ๐˜ต; ๐˜ช๐˜ฌ ๐˜ฉ๐˜ข๐˜ฅ ๐˜ต๐˜ฆ๐˜ท๐˜ฆ๐˜ฆ๐˜ญ ๐˜ช๐˜ฏ๐˜จ๐˜ฆ๐˜ฌ๐˜ฐ๐˜ค๐˜ฉ๐˜ต ๐˜ฆ๐˜ฏ ๐˜ท๐˜ฆ๐˜ณ๐˜ฌ๐˜ฐ๐˜ฐ๐˜ฑ ๐˜ป๐˜ฆ ๐˜ฏ๐˜ถ ๐˜ช๐˜ฏ ๐˜ด๐˜ฆ๐˜ต๐˜ซ๐˜ฆ๐˜ด ๐˜ท๐˜ข๐˜ฏ ๐Ÿท๐Ÿถ ๐˜ฃ๐˜ญ๐˜ป ๐˜ฅ๐˜ฐ๐˜ฐ๐˜ณ. โฃ

โฃ

#podcast #uglyart #filerijden #bladmuziek #music #meerspelen #ikwilschilderen #tekenenisleuk #daretodoodle #doodles #music #bladmuziek #scrappaper #papermania #tekenen #durftetekenen#metvolleangstvooruit #weesjezelf #beyou #creatief #creatiefondernemerschap #creatiefondernemen #illustreren #doewatgoedvoelt โฃ

If ugly music is still music, ugly art is still art

Ik ben te โ€˜bezigโ€™ tijdens het rijden – ๐˜ช๐˜ฆ๐˜ต๐˜ด ๐˜ฎ๐˜ฆ๐˜ต ๐˜จ๐˜ฆ๐˜ฆ๐˜ฏ ๐˜ต๐˜ธ๐˜ฆ๐˜ฆ ๐˜ฅ๐˜ช๐˜ฏ๐˜จ๐˜ฆ๐˜ฏ ๐˜ต๐˜ฆ๐˜จ๐˜ฆ๐˜ญ๐˜ช๐˜ซ๐˜ฌ ๐˜ฌ๐˜ถ๐˜ฏ๐˜ฏ๐˜ฆ๐˜ฏ -maar filerijden maakt wel dat ik me verveel. Dus eindelijk heeft de hype van podcasts luisteren me gevonden.โฃ

Maar ik moet een podcast altijd in etappes luisteren. Ergens halverwege de rit naar huis (โ€˜s ochtends hou ik teveel van stilte) zoom ik uit en sta ik toe dat mijn gedachten alle kanten op zweven. Hoe veilig dat in het verkeer is laat ik in het midden. Haha. Gelukkig rij je in Den Haag nergens harder dan 50. โฃIn ieder geval. Gister luisterde ik voor de tweede keer naar de laatste pixelpraat uitzending van @lianneh. โฃHet thema was โ€˜๐‡๐จ๐ž ๐ง๐ž๐ญ๐ฐ๐ž๐ซ๐ค ๐ฃ๐ž ๐š๐ฅ๐ฌ ๐œ๐ซ๐ž๐š๐ญ๐ข๐ž๐ฏ๐ž๐ฅ๐ข๐ง๐ โ€™. โฃ

@nanjajacobs was 1 van de gasten en ergens halverwege de uitzending zei ze heel stellig iets als โ€˜Ik doe alleen waar ik blij van wordtโ€™. En dit trof mij. Het raakte iets in mij. โฃ

De rest van de uitzending luister ik later nog wel een keer want dit was het punt waarop mijn stroom aan gedachten het overnam van het luisteren. ๐˜๐˜ช๐˜ฏ๐˜ฅ ๐˜ช๐˜ฌ ๐˜ข๐˜ญ๐˜ญ๐˜ฆ๐˜ด ๐˜ฏ๐˜ฐ๐˜จ ๐˜ธ๐˜ฆ๐˜ญ ๐˜ญ๐˜ฆ๐˜ถ๐˜ฌ? ๐˜”๐˜ข๐˜ข๐˜ฌ๐˜ต ๐˜ฉ๐˜ฆ๐˜ต ๐˜ฎ๐˜ฆ๐˜ป๐˜ฆ๐˜ญ๐˜ง ๐˜ฑ๐˜ถ๐˜ด๐˜ฉ๐˜ฆ๐˜ฏ ๐˜ฏ๐˜ช๐˜ฆ๐˜ต ๐˜ฅ๐˜ข๐˜ต ๐˜ช๐˜ฌ ๐˜ต๐˜ฆ๐˜ท๐˜ฆ๐˜ฆ๐˜ญ โ€˜๐˜ฎ๐˜ฐ๐˜ฆ๐˜ตโ€™ ๐˜ช๐˜ฏ ๐˜ฑ๐˜ญ๐˜ข๐˜ข๐˜ต๐˜ด ๐˜ท๐˜ข๐˜ฏ โ€˜๐˜ฎ๐˜ข๐˜จโ€™. ๐˜๐˜ด ๐˜ฎ๐˜ช๐˜ซ๐˜ฏ ๐˜ฎ๐˜ข๐˜ฏ๐˜ต๐˜ณ๐˜ข โ€˜๐˜ฎ๐˜ฆ๐˜ต ๐˜ท๐˜ฐ๐˜ญ๐˜ญ๐˜ฆ ๐˜ข๐˜ฏ๐˜จ๐˜ด๐˜ต ๐˜ท๐˜ฐ๐˜ฐ๐˜ณ๐˜ถ๐˜ช๐˜ตโ€™ ๐˜ฏ๐˜ช๐˜ฆ๐˜ต ๐˜ฅ๐˜ฐ๐˜ฐ๐˜ณ๐˜จ๐˜ฆ๐˜ด๐˜ค๐˜ฉ๐˜ฐ๐˜ต๐˜ฆ๐˜ฏ ๐˜ช๐˜ฏ ๐˜ฆ๐˜ฆ๐˜ฏ ๐˜ด๐˜ต๐˜ช๐˜ฆ๐˜ฌ๐˜ฆ๐˜ฎ โ€˜๐˜ซ๐˜ฆ ๐˜ฎ๐˜ข๐˜จ ๐˜ฏ๐˜ช๐˜ฆ๐˜ต ๐˜ด๐˜ต๐˜ฐ๐˜ฑ๐˜ฑ๐˜ฆ๐˜ฏโ€™ ๐˜ฐ๐˜ง ๐˜ฆ๐˜ณ๐˜จ๐˜ฆ๐˜ณ ๐˜ฏ๐˜ฐ๐˜จ โ€˜๐˜ซ๐˜ฆ ๐˜ฎ๐˜ข๐˜จ ๐˜ฏ๐˜ช๐˜ฆ๐˜ต ๐˜ง๐˜ข๐˜ญ๐˜ฆ๐˜ฏโ€™. โฃ

Kijk bijvoorbeeld eens naar mijn feed op instagram โ€ฆ scroll eens naar beneden. Zie je die bolletjes; die posts met een cirkel-achtergrond die schuin onder elkaar een bepaald patroon vormenโ€ฆ Daar is over nagedacht. Enerzijds begon ik dat omdat ik het een leuke afwisseling vond. Maar tegelijk voelt het nu als een verplichte vorm. Een keurslijf. Iets wat ik ๐˜จ๐˜ข๐˜ข๐˜ฏ๐˜ฅ๐˜ฆ๐˜ธ๐˜ฆ๐˜จ ๐˜ฆ๐˜ฏ ๐˜ฐ๐˜ฏ๐˜ฃ๐˜ฆ๐˜ธ๐˜ถ๐˜ด๐˜ต mezelf met dat โ€˜met volle angst vooruitโ€™ had opgelegd. Deze post past qua foto er niet tussen. ๐ˆ๐ค ๐๐จ๐จ๐ซ๐›๐ซ๐ž๐ž๐ค ๐ก๐ž๐ญ ๐ฉ๐š๐ญ๐ซ๐จ๐จ๐ง. Letterlijk en figuurlijk. โฃ

Ik wil weer meer spelen. En daar mogen lelijke fotoโ€™s tussen zitten. En het is ok als een foto qua kleurgebruik niet gelikt is en niet matcht met de andere fotoโ€™s. (Weet je dat veel influencers en illustratoren in hun feed er echt voor zorgen dat de fotoโ€™s qua kleur bij elkaar matchen! – Echt – overal is over nagedacht. Echt superknap!) maar dat wil ik niet meer โ€˜moetenโ€™. Ik wil gewoon weer meer spelen. Ik wil mezelf weer meer focussen op het simpelweg plezier maken. Lekker schilderen wat ik wil. En als het lelijk is, so what. En misschien moet ik vaker (live) opnemen wat ik lekker ugly aan het doen benโ€ฆ omdat ik hoop dat ook jij voor jezelf de drempel niet te hoog leg. ๐ƒ๐ฎ๐ซ๐Ÿ ๐ญ๐ž ๐ฌ๐ฉ๐ž๐ฅ๐ž๐ง! โฃ

๐—ช๐š๐ง๐ญ ๐ฎ๐ ๐ฅ๐ฒ ๐š๐ซ๐ญ ๐ข๐ฌ ๐ฌ๐ญ๐ข๐ฅ๐ฅ ๐š๐ซ๐ญ. โฃ

โฃ

(๐˜ž๐˜ช๐˜ญ ๐˜ซ๐˜ฆ ๐˜ฅ๐˜ฆ ๐˜ฑ๐˜ฐ๐˜ฅ๐˜ค๐˜ข๐˜ด๐˜ต ๐˜ป๐˜ฆ๐˜ญ๐˜ง ๐˜ฐ๐˜ฐ๐˜ฌ ๐˜ญ๐˜ถ๐˜ช๐˜ด๐˜ต๐˜ฆ๐˜ณ๐˜ฆ๐˜ฏ; ๐˜ป๐˜ฐ๐˜ฆ๐˜ฌ๐˜ต๐˜ฆ๐˜ณ๐˜ฎ #๐˜ฑ๐˜ช๐˜น๐˜ฆ๐˜ญ๐˜ฑ๐˜ณ๐˜ข๐˜ข๐˜ต ๐˜ฆ๐˜ฏ ๐˜ซ๐˜ฆ ๐˜ฌ๐˜ฐ๐˜ฎ๐˜ต ๐˜ฆ๐˜ณ! ๐˜๐˜ฏ ๐˜ฅ๐˜ฆ๐˜ป๐˜ฆ ๐˜ถ๐˜ช๐˜ต๐˜ป๐˜ฆ๐˜ฏ๐˜ฅ๐˜ช๐˜ฏ๐˜จ ๐˜ธ๐˜ข๐˜ณ๐˜ฆ๐˜ฏ ๐˜ฐ๐˜ฐ๐˜ฌ @ ๐˜ฆ๐˜ฏ @ ๐˜ข๐˜ข๐˜ฏ๐˜ธ๐˜ฆ๐˜ป๐˜ช๐˜จ ๐˜ฆ๐˜ฏ ๐˜ฐ๐˜ฐ๐˜ฌ ๐˜ป๐˜ช๐˜ซ ๐˜ฉ๐˜ข๐˜ฅ๐˜ฅ๐˜ฆ๐˜ฏ ๐˜ฉ๐˜ฆ๐˜ญ๐˜ฆ ๐˜ฎ๐˜ฐ๐˜ฐ๐˜ช๐˜ฆ ๐˜ถ๐˜ช๐˜ต๐˜ด๐˜ฑ๐˜ณ๐˜ข๐˜ฌ๐˜ฆ๐˜ฏ ๐˜ธ๐˜ข๐˜ข๐˜ณ ๐˜ช๐˜ฌ ๐˜ฏ๐˜ฐ๐˜จ ๐˜ฐ๐˜ท๐˜ฆ๐˜ณ ๐˜ฏ๐˜ข๐˜ฅ๐˜ฆ๐˜ฏ๐˜ฌ.) โฃ

๐˜›๐˜ณ๐˜ฐ๐˜ถ๐˜ธ๐˜ฆ๐˜ฏ๐˜ด: ๐˜ธ๐˜ช๐˜ญ ๐˜ซ๐˜ฆ ๐˜ฏ๐˜ฐ๐˜จ ๐˜ฃ๐˜ญ๐˜ข๐˜ฅ๐˜ฎ๐˜ถ๐˜ป๐˜ช๐˜ฆ๐˜ฌ ๐˜ฐ๐˜ฎ ๐˜ฐ๐˜ฑ ๐˜ต๐˜ฆ ๐˜ต๐˜ฆ๐˜ฌ๐˜ฆ๐˜ฏ๐˜ฆ๐˜ฏ: ๐˜ช๐˜ฌ ๐˜ฉ๐˜ฆ๐˜ฃ ๐˜ฆ๐˜ฆ๐˜ฏ ๐˜ข๐˜ฅ๐˜ท๐˜ฆ๐˜ณ๐˜ต๐˜ฆ๐˜ฏ๐˜ต๐˜ช๐˜ฆ ๐˜ฐ๐˜ฑ ๐˜ฎ๐˜ฑ ๐˜จ๐˜ฆ๐˜ป๐˜ฆ๐˜ต; ๐˜ช๐˜ฌ ๐˜ฉ๐˜ข๐˜ฅ ๐˜ต๐˜ฆ๐˜ท๐˜ฆ๐˜ฆ๐˜ญ ๐˜ช๐˜ฏ๐˜จ๐˜ฆ๐˜ฌ๐˜ฐ๐˜ค๐˜ฉ๐˜ต ๐˜ฆ๐˜ฏ ๐˜ท๐˜ฆ๐˜ณ๐˜ฌ๐˜ฐ๐˜ฐ๐˜ฑ ๐˜ป๐˜ฆ ๐˜ฏ๐˜ถ ๐˜ช๐˜ฏ ๐˜ด๐˜ฆ๐˜ต๐˜ซ๐˜ฆ๐˜ด ๐˜ท๐˜ข๐˜ฏ ๐Ÿท๐Ÿถ ๐˜ฃ๐˜ญ๐˜ป ๐˜ฅ๐˜ฐ๐˜ฐ๐˜ณ. โฃ

โฃ

#podcast #uglyart #filerijden #bladmuziek #music #meerspelen #ikwilschilderen #tekenenisleuk #daretodoodle #doodles #music #bladmuziek #scrappaper #papermania #tekenen #durftetekenen#metvolleangstvooruit #weesjezelf #beyou #creatief #creatiefondernemerschap #creatiefondernemen #illustreren #doewatgoedvoelt โฃ

(G)een tekentalent?

๐ˆ๐ค ๐ก๐ž๐› ๐ ๐ž๐ž๐ง ๐ญ๐ž๐ค๐ž๐ง๐ญ๐š๐ฅ๐ž๐ง๐ญ? โฃ
โฃ
Een wijze Meneer zo een 2000 jaar geleden adviseerde het ons al; dat we meer als kinderen moesten zijn. Waar deze Meneer (Jezus, maar dat is detail) dat op geloof betrekt wil ik het vandaag even doortrekken naar geloven in jezelf. Nee ik verkondig geen nieuwe religieโ€ฆ en ik ga niet preken. Ik wil het gewoon hebben over tekenen. โฃ
โฃ
Sta me toe uit te leggen wat ik bedoel. โฃ
โฃ
Nog voor we leerden schrijven, leerden we tekenen. Als peuter en kleuter hielden we houterig onze knuistjes stijf om die dikke krijtjes en krastten enthousiast op het papierโ€ฆ of op de tafelโ€ฆ de vloerโ€ฆ of op het gezicht van een dankbaar jonger slachtoffer. โฃ
โฃ
Tekenen en kleuren was opwindend, en vage strepen en vlekken werden een zon met een glimlach en een open huis met puntdak. Koppoters veranderden langzaam in stickpoppetjes en we herkenden er trots ons pap en mam in. โฃ
โฃ
En ineens – ergens tijdens het volwassen worden veranderde onze blik. โฃ
โฃ
Tekenen was niet langer een wijze van zelfexpressie. Het plezier hebben in het speels uitbeelden van hoe we naar de wereld keken verdween. โฃ
โฃ
Als puber en jong volwassene kwam de drijfveer om te kunnen presteren. Deels door onderwijs – waar tekenen als โ€˜vaardigheidโ€™ aangeleerd wordt en waar we de wereld zo realistisch mogelijk moeten kunnen weergeven. We leerden over de โ€˜regelsโ€™ van perspectief, verhoudingen en kleurenleer. โฃ
En anderzijds trokken we ons mogelijk teveel aan van eventuele kritiek, of werden we geremd door ons eigen perfectionisme. โฃ
โฃ
โฃ
De meeste volwassenen stopten met tekenen en verkondigden dat ze geen tekentalent hebben. โฃ
โฃ
Maar het is maar hoe je het bekijkt. โฃ
Wat als we meer op kinderen durven lijken? Wat als we het tekenen weer leren zien als een leuke manier van zelf-expressie en ontspanning? Als een manier van woordeloos ons gevoel communiceren? โฃ
โฃ
Wat als we het proces weer belangrijker maken dan het resultaat? โฃ
โฃ
Dan heeft iedereen tekentalent. โฃ
โฃ

Weer beginnen met tekenen en plezier maken? Je kan nog altijd aansluiten bij de tekenlessen van bikini dames en of dappere dames!


Deze foto is gemaakt door โฃ@jantienruiterfotografie

Sparkles of creative faith

In het kader van mezelf en mijn dromen iets serieuzer te nemen… toch maar besloten mรฉรฉr te gaan doen met mijn creatieve kant. Ik wil meer groeien en meer โ€˜ondernemenโ€™.

Een โ€˜echteโ€™ website hoort daarbij – I know- maar kleine stapjes nemen hoort ook bij mij. First things first.

Dus begonnen met het updaten van deze website en mijn portfolio, en het maken van een heuse โ€˜facebookpaginaโ€™ in het business gedeelte.

Meer doen en meer durven. Dat wil ook zeggen dat ik bezig ben met het maken van een eerste (mini)cursus thema โ€˜bikinidamesโ€™. (Daarover later meer)

Ik zou het in ieder geval tof vinden wanneer je mijn FBpagina liket en je helpt me het algoritme te verslaan door er een reactie achter te laten en het te delen. (No pressure ๐Ÿคช)

Op mijn facebookpagina heb ik vandaag alvast een gratis -full length- workshop neergezet. Ik leer je een bloem (รก la Hondsroos) tekenen en hoe je deze op toned paper heel leuk kan inkleuren met pastelpotloden.

(Dezelfde potloden die ik gebruikte bij Kreadoe voor http://www.handletteringdoenwezo.nl)

Mijn instagram

.

Let me BE

Scroll down for English translation.

De veertigdagen tijd is aangebroken. Van oudsher is dit de periode van vasten voorafgaand aan Pasen.  De datum waarop we Pasen vieren werd pas in 325 na Christus, tijdens het concilie van Nicea, vastgesteld. Ik bespaar je de achterliggende redenen. Maar het was pas rond het jaar 600 dat Paus Gregorius de Grote besloot dat 46 dagen voor Pasen de vastentijd begon. Met aftrek van de zondagen had je dan precies 40 dagen van vasten. Het is dus geen โ€˜bijbelsโ€™ opgelegde periode.

Toch bemerk ik via de mij bekende sociale media kanalen dat best veel christenen deze periode alsnog aangrijpen om toe te leven naar Pasen. Velen volgen een leesrooster, anderen willen meer terug naar dat รฉchte vasten, al eten ze zelden veel minder want steeds populairder wordt het โ€˜sociale media vastenโ€™. 

Het idee van dat vasten grijpt terug op het verhaal van Jezus in de woestijn. Waar hij 40 dagen lang in totale eenzaamheid rondzwierf en al vastend een strijd voerde met de duivel. Een paar dingen typeren deze periode;  totale afzondering van anderen, geen voedsel, richten op de Waarheid en God, vechten tegen verleiding.

Mag ik eerlijk toegeven dat ik het โ€˜sociale mediaโ€™ vasten en het aanhouden van een leesrooster maar slappe aftreksels vind? Sorry als deze uitspraak schuurt.  Ik bedoel uiteraard niet dat het fout is om sociale media een poos aan de kant te zetten, of dat het geen zin heeft om een periode lang bewust stil te staan bij bepaalde Bijbeltekstenโ€ฆ  Het zegt mogelijk meer iets over mezelf.  Ikzelf ervaar zo een periode als opgelegd en soort van een onuitgesproken verplichting.

In onze kerk lagen bij de deur boekjes klaar voor wie wat met deze periode wil. Uiteraard geheel vrijblijvend โ€ฆ maar ik voel dan een sociale druk, het voedt mijn idee dat ik iets โ€˜moetโ€™.  Nogmaals, dat gevoel ligt mogelijk geheel aan mij. Het is echter ook die โ€˜drukโ€™ die maakte dat ik toch in de bijbeljournalinggroep op Facebook een leesrooster lanceerde. Uiteraard ernstig ingekort en geheel vrijblijvend. Ik wilde er geen ophef over maken, maar toch zit ik er nu een stuk over te schrijven.

Als christen MOET je helemaal NIETS met deze periode. Je bent niet minder christen als je deze periode gewoon lekker actief blijft op social media (want letโ€™s be honest, door de lockdown zijn sommigen al genoeg verstoken van gezelschap).  Je bent niet minder christen als je NIET vast. Als je GEEN leesrooster aanhoudt. 

Je โ€˜moetโ€™ niets.  Je bent vrij.  Gewoon โ€˜zijnโ€™ is al voldoende.  Laat dat even bezinken.  ZIJN. 

Jezus vraagt je niet net als Hem te worden, Hij vraagt je in Hem te verblijven en Hem te volgen. Voordat je in Jezusโ€™ voetsporen treedt mag je eerst leren om bij Hem te โ€˜zijnโ€™.

Psalm 46:11 (NBV) zegt:  โ€˜Staak de strijd en weet dat ik God ben.โ€™ 

Wanneer je gaat kijken naar de Hebreeuwse woordkeuze van de originele tekst zou je ook kunnen lezen โ€˜verstilโ€™.  Het Engels heeft het over ‘Wees stil’ . Het is geen passieve vorm van stil worden. Het betekent niet dat je helemaal niets meer doet. Nee, het gaat om een actieve vorm van het aan God overlaten; van het in Zijn nabijheid vertoeven; dat wat je doet is niet omdat het moet, maar omdat het voortvloeit vanuit het in Zijn nabijheid vertoeven. Gewoon ZIJN en weten dat Hij God is. Lees ook Psalm 37:7.

Als we iets doen deze vastentijd laat het dan dit zijn; dat we voor en boven alles eerst leren โ€˜zijnโ€™ in Zijn nabijheid. En dat alles wat we doen daar vervolgens uit voortvloeit.

De onderstaande plaatjes zijn stickers die ik ontworpen heb. Verkrijgbaar via Lucinde. Meer praatsels en maaksels: Volg me op Instagram of Facebook.

Sticker (mijn ontwerp) verkrijgbaar via lucilight.nl

Lent has begun. Traditionally, this is the period of fasting prior to Easter. The date on which we celebrate Easter was not fixed until 325 AD, at the Council of Nicaea. I’ll spare you the reasons behind it. But it wasn’t until around AD 600 that Pope Gregory the Great decided that Lent would begin 46 days before Easter. Without the Sundays, you then had exactly 40 days of fasting. So it is not really a “biblically” imposed period.

Yet I notice through my social media channels that quite a lot of Christians still use this period to contemplate towards Easter. Many follow a reading schedule, others want to get back to that real fasting, although they rarely eat much less because “social media fasting” is becoming more and more popular.

The idea of โ€‹โ€‹that fasting harks back to the story of Jesus in the desert. Where he wandered in total solitude for 40 days, fasting and battle with the devil. A few things characterize this period; total isolation from others, no food, focus on Truth and God, fight temptation.

Can I be brutally honest for a sec and admit that I find it lame to social media-fast and feeling obligated to keep a reading schedule? Sorry if this statement hurts and itches. Of course I donโ€™t mean that it is wrong to put social media aside for a while, or that it makes no sense to dwell on certain Bible texts for a period of time โ€ฆ The way I feel about it says more about myself. I myself experience such a period as imposed and sort of as an unspoken obligation.

In our church there are booklets at the front door for those who want to follow a decent readingplan this period. Of course completely without obligationโ€ฆ but when I saw them  I kinda felt a social pressure, it feeds my idea that something “must” be done. Again, that feeling may be entirely my own. However, itโ€™s also this “pressure” that made me launch a reading schedule in the Dutch bible journaling group on Facebook. Obviously severely shortened and completely without obligation. I didn’t want to make a fuss about it, but I’m still writing a piece about it now. So the pressure is real.

As a Christian you ARE NOT OBLIGATED to do ANYTHING with Lent. You are no less a Christian if you just stay active on social media during this period (because let’s be honest, during the lockdown, some are already devoid of company enough). You are not less a Christian if you DONโ€™T fast.  Or When you do NOT keep a reading schedule.

You “must” do nothing. You are free. Just “being” is enough. Let that sink in for a moment. TO BE.

Before you follow in Jesus’ footsteps, you may first learn to “be with him”.

Psalm 46:11 (NIV) says, “BE still and know that I am God.”

Being still is not a passive form of becoming silent. It doesn’t mean you don’t do anything at all anymore. No, it is an active form of leaving it to God; of just โ€˜beingโ€™ and staying in His presence, and what you do is not because you have to, but because it flows from staying and being in His presence, in HIM. Also read Psalm 37: 7

If we do something this Lent. Then let it be that; that we learn to “be” in His presence before everything else. And that everything we do flows from it. Just BE .  

Want to see and hear more? Follow me on Facebook or Instagram!

Stickers and printables available via lucilight.nl

Under the fig tree

(Nederlands: scroll naar beneden)

๐”๐ง๐๐ž๐ซ ๐ญ๐ก๐ž ๐Ÿ๐ข๐  ๐ญ๐ซ๐ž๐ž, ๐ˆ ๐ฌ๐š๐ฐ ๐ฒ๐จ๐ฎ. โฃ

John 1:48 โฃ

โฃ
It is possible Nathanael liked to pray and meditate upon God and His word under the shade of an actual fig tree. Yet, ๐˜ถ๐˜ฏ๐˜ฅ๐˜ฆ๐˜ณ ๐˜ต๐˜ฉ๐˜ฆ ๐˜ง๐˜ช๐˜จ ๐˜ต๐˜ณ๐˜ฆ๐˜ฆ was a phrase Rabbis used to describe meditation on the Scriptures. โฃ
โฃ
In the bible, the fig tree is also a symbol for peace (with God). โฃ
โฃ
So when Nathanael asks โ€˜How do you know me?โ€™ Jesus is saying a lot more with this one sentence than just โ€˜๐ˆ ๐ฌ๐š๐ฐ ๐ฒ๐จ๐ฎโ€™. โฃ
โฃ
He noticed Nathanael was contemplating on Godโ€™s Word, possibly seeking peace with Godโ€ฆ because He was there with him. With these words Jesus reveals himself and Nathanaels eyes are opened: โ€œYou are the son of God, the King of Israรซl.โ€ โฃ
โฃ
When God looks down from heaven. He knows whatโ€™s in your heart. He knows whatโ€™s troubling you. He sees you. And wants to give you peace. โฃ
โฃ


โฃ
Johannes 1:48 โ€˜๐ˆ๐ค ๐ณ๐š๐  ๐ฃ๐ž ๐จ๐ง๐๐ž๐ซ ๐๐ž ๐ฏ๐ข๐ฃ๐ ๐ž๐ง๐›๐จ๐จ๐ฆโ€™ โฃ
โฃ
Het is goed mogelijk dat Nathanael daadwerkelijk onder een echte vijgenboom zatโ€ฆ maar de uitdrukking โ€˜๐˜ฐ๐˜ฏ๐˜ฅ๐˜ฆ๐˜ณ ๐˜ฅ๐˜ฆ ๐˜ท๐˜ช๐˜ซ๐˜จ๐˜ฆ๐˜ฏ๐˜ฃ๐˜ฐ๐˜ฐ๐˜ฎ ๐˜ป๐˜ช๐˜ต๐˜ต๐˜ฆ๐˜ฏโ€™ betekende ook zoveel als โ€˜de Thora overdenkenโ€™. โฃ
In de bijbel staat de vijgenboom ook herhaaldelijk symbool voor vrede (met God). โฃ
โฃ
Dus wanneer Nathanael aan Jezus vraagt โ€˜Hoe ken je mijโ€™ zegt Jezus met dit ene zinnetje veel en veel meer. โฃ
โฃ
Jezus zegt eigenlijk indirect dat Hij erbij was toen Nathanael de schrift aan het bestuderen was. Dat hij zag hoe Nathanael aan het nadenken was over – mogelijk- zijn vrede met God. Want hoe kon Hij anders weten wat Nathanael aan het doen was? Dat is de reden waarom Nathanael in verwondering uitroept โ€œ๐—ช๐š๐š๐ซ๐ฅ๐ข๐ฃ๐ค ๐” ๐›๐ž๐ง๐ญ ๐๐ž ๐ณ๐จ๐จ๐ง ๐ฏ๐š๐ง ๐†๐จ๐.โ€ โฃ
โฃ
Wanneer God naar jou kijkt, ziet hij waar je mee worstelt. Hij ziet waar je mee zit. Hij is erbij. En Hij wil je vrede geven. โฃ
โฃ
Meer in de #bomenindebijbel challenge vind je op de site van @bettuelle . โฃ Meer van mijn maaksels in deze challenge vind je op mijn instagram.
โฃ

Bright

(Scrol naar beneden voor NL)

๐ˆ๐ง ๐ญ๐ก๐ž ๐›๐ž๐ ๐ข๐ง๐ง๐ข๐ง๐  ๐ฐ๐š๐ฌ ๐ญ๐ก๐ž ๐—ช๐จ๐ซ๐, ๐š๐ง๐ ๐ญ๐ก๐ž ๐—ช๐จ๐ซ๐ ๐ฐ๐š๐ฌ ๐ฐ๐ข๐ญ๐ก ๐†๐จ๐, ๐š๐ง๐ ๐ญ๐ก๐ž ๐—ช๐จ๐ซ๐ ๐ฐ๐š๐ฌ ๐†๐จ๐.โฃ
โฃ

John1

Today my hubby @jurgen_lindenhols preached about the way these verses in John 1 tell us about the meaning and importance how God, in Jesus came down to be with us.

Christmas is different this year. We all spent time in our own โ€˜bubbleโ€™โ€ฆ but the one thing we can rest assured about; the child came down to be with us. In our own bubble. Darkness outside. Light within.

Dear everybodyโ€ฆ I wish you a very merry Christmas with blessing of Jesus the Child in your bubble.

May your days โ€ฆ and the days to come be bright. Brighter than ever before.

๐Ÿ˜˜

Vandaag sprak @jurgen_lindenhols over de manier waarop deze woorden uit Johannes 1 ons iets leren over de betekenis en het belang van hoe God, in Jezus, neerdaalde om bij ons te zijn. Kerstmis is dit jaar anders. We brengen allemaal tijd door in onze eigen โ€˜bubbelโ€™ … maar het enige waar we zeker van kunnen zijn; het kind kwam naar deze aarde om bij ons te zijn. Bij ons in onze eigen bubbel. Duisternis buiten. Licht van binnen.

Beste allemaal … Ik wens jullie een hele fijne kerst met de zegen van Jezus het Kind in jullie bubbel. Mogen je dagen … en de dagen die komen, helder zijn. Helderder dan ooit tevoren.

Ker -ST- mis

(No English – this poem canโ€™t be translated very well ๐Ÿ˜…)

Ik bezie de wereld vanuit mijn bubble, gevaren sluit ik buiten.

In alle kwetsbaarheid waan ik me veilig als de wereld lijkt te sluiten.

De wereld aan onze voeten is nooit eerder zo onbereikbaar geweest.

En ook al doen we het โ€˜samenโ€™ ; eenzaamheid viert feest.

Maar wat als nou die bubble, dat alleen zijn, ons tot zegen keert?

Dat het gebrek aan toeters, bellen, en vreterij, ons iets heel belangrijks leert?

Wat als we de st van stilte weer centraal stellen in dit festijn?

Dat we de freaking kermis weer echt kerstmis laten zijn?

Het Kind hoort op de eerste plaats, dat lijken we soms smakelijk te vergeten.

Zijn komst staat centraal – dรกt is hetgeen we moeten weten.

In het midden van ieders bubble,

daar vindt men hรฉt kind.

En dat is het grootste geschenk… mits je Hem vindt.

Meer creativiteit vind je op mijn instagram of facebook.

Wie of wat is jouw boom? Who or what is your tree?

(English translation: scroll down!)

Vermoeid slofte hij door het palmbos. De zon stond hoog aan de hemel en brandde vervaarlijk, maar hier in de schaduw van de dikke laag vlezige bladeren was het relatief koel. Op een broeierige manier dan, maar in ieder geval niet zo heet als op het open pad richting de stad. Het opwaaiende stof van de weg kleefde aan zijn nieuwe rode sandalen en kroop in elk huidplooitje van zijn tenen. Dat zijn voeten nog geen twee uur geleden zorgvuldig waren gewassen en geolied door de huisslaaf van Marcellus was niet meer te zien.

Hij zuchtte. Het was een vermoeiende vergadering geweest. Zoals gewoonlijk waren dezelfde grapjes over zijn gestalte weer over tafel gevlogen en had hij net als altijd schaapachtig mee gelachen, alsof het hem niet deerde. Maar dat deed het wel. Maar geen haar op zijn hoofd wat er aan dacht om ook maar iets van zijn pijn of frustratie te laten merken.ย  Ze konden lachen wat ze wilden, maar hij was het die hen orders gaf, niet andersom.

De zachte bries die het bladerdek boven hem deed ruisten tilde de zware geur van de balsem bossen verderop met zich mee. Normaal gesproken kon hij wel genieten van dat luxe parfum wat de rijkdom van zijn stad benadrukte. Maar vandaag deed al die rijkdom hem niets.ย  Zelfs de rozentuinen waar hij, op weg naar huis, doorheen liep, konden zijn ogen niet strelen.

Hij was moe.. Hij was hรฉt moe. Hij was het spuugzat dat niemand ook maar enig respect voor hem kon opbrengen. Het interesseerde niemand hoe hij zich voelde, wat al dat gepest en al die achterklap met hem deed.

Het was altijd al zo geweest.ย  In zijn kinderjaren was al snel duidelijk geworden dat hij niet goed groeide. Naar traditie had het hele dorp gedacht dat zijn gebrek kwam omdat God een appeltje met hem te schillen had en langzaam aan, naarmate de jaren vorderde werd hij steeds meer gemeden, werd er steeds meer achter zijn rug om gekletst. Het had niet lang geduurd voor hij door had gehad dat hij er in het leven helemaal alleen voor stond. En dus had hij geleerd dat hij vรณรณr alles vooral aan zichzelf moest denken. Als hij niet voor zichzelf opkwam, wie dan wel?ย  Dus had hij zich opgewerkt, niet door zich af te beulen in de balsemgaard, niet door zware handarbeid in 1 van de vele tuinen,..ย  hij had zijn kansen schoon gezien toen de Romeinen hem ronselden. En hij had de mensen in zijn stad teruggepakt voor al die pesterijen. Ze hadden in zijn lengte een zonde gezien, een zondaar zou hij ze geven. En nu was hij rijk en had het helemaal gemaakt. Nouja, financieel gezien dan. Want niemand wilde vriendjes zijn met een tollenaar. En al helemaal niet met de baas van al die lijkenpikkers.ย  De roddel en achterklap was nooit opgehouden en dus ging ook hij door met zijn sluwe handel en afpersing. Het ene kwaad hield het andere in stand.

Hij was in ieder geval rijk, maar had niemand om zijn rijkdom mee te delen. Te midden van de menigte van deze oeroude stad was hij alleen. Eenzaam tot op het bot, en dat allemaal omdat hij zo gebrekkig klein was gebleven…

โ€œKom op, sneller, straks is Jezus alweer weg! โ€ Twee straatschoffies stoven hem voorbij richting de poort van de stad, vrolijk gillend naar elkaar. Jezus? Kwam Jezus naar Jericho?ย  Zacheรผs versnelde zijn pas, hij had al zoveel gehoord over deze wonderlijke man. Het werd steeds drukker op de weg. Snel sloeg hij een achterafpaadje in, in de hoop om via wat steegjes de menigte te kunnen vermijden.ย  Zijn korte benen droegen hem zo snel hij kon.ย  Als hij nou maar een glimp van Jezus zou kunnen opvangen.ย  En net op het moment dat hij bedacht dat zijn ellendige korte gestalte hem zelfs het zicht op deze rabbi zou ontnemen zag hij de grote Esdoorn aan de kant van de weg.

Even twijfelde hij, het was ver beneden alle waardigheid voor een man van zijn positie โ€ฆ hij besloot dat het hem niet kon schelen… Met zijn gebrek en met al die mensen die hem toch al niets gunden zou hij Jezus nooit te zien krijgen wanneer hij niet als een kind die boom inkroop.  Mensen dachten toch al te min over hem dus dit kon er nog wel bij. Hij had de boom nodig om op Jezus te kunnen zien. En dus hees hij zich tak voor tak omhoog en verstopte zich in het bladerdak.

En Jezus zag hem. Niet gewoon een vluchtig kijken. Jezus zag hem echt. En Hij noemde hem bij naam alsof Hij hem echt kende. Jezus kende hem. En meer nog; Jezus las hem niet te les, gaf hem niet op zijn sodemieter,ย  veroordeelde hem niet zoals de rest van de stad โ€ฆ Jezus wilde bij hem komen eten. Niet zomaar even een praatje maken, maar echt even samen zijn. Zacheรผs wist niet hoe hij het had.ย  Zo snel zijn benen konden klom hij uit die boom.ย  โ€ฆ

Met de komst van rabbi Jezus werd de vicieuze cirkel van uitsluiting en uitbuiting doorbroken. Het enige wat Zacheรผs altijd al wilde werd hem gegeven; hij werd gezien. Niet zijn buitenkant. Jezus zag wie hij diep van binnen was en wat hij werkelijk nodig had; een klein vrijgevig jongetje wat erbij wilde horen. Hij was niet langer alleen. Jezus was bij hem. Hij kon eindelijk zijn wie hij werkelijk was.ย Het verleden deed er niet meer toe. Geld, welvaart en status werden onbelangrijk. En dat allemaal doordat hij het lef had gehad om, ver beneden alle waardigheid, toch in die boom te klimmen, zoekend naar een kans om op Jezus te kijken.

Wie of wat is jouw boom die je helpt om op Jezus te kijken?

(Lukas 19:1-10)

(Meer bijbeljournaling of andere creativiteit van mijn hand: volg me op instagram, facebook of youtube. )

Tired as he was, he shuffled through the forest. The sun, high in the sky was burning dangerously, but here in the shade of the thick layer of palm leaves it was relatively cool. In a sweltering way, but at least not as hot as on the open path towards the city. Blown up dust from the road clung to his new red sandals and got into every fold of skin on his toes. Less than two hours ago his feet had been carefully washed and oiled by the house slave of Marcellus, well it didnโ€™t show anymore.

He sighed. It had been a tiring meeting. As usual, the same jokes about his stature had flown across the table and he had, as always, laughed sheepishly, as if it didn’t hurt him. But it did. But not for a brief moment he thought about showing any of his pain or frustration. They could laugh at whatever they wanted, but it was he who bossed them around, not the other way around.

The gentle breeze that rustled the foliage above him lifted the heavy scent of the balsam groves. Normally he could enjoy the luxurious perfume that emphasized the wealth of his city. But today all that wealth didn’t bother him. Even the exquisite rose garden on his way home couldn’t caress his eyes.

He was tired. It tired him to the bone that no one could show him any respect. Nobody cared how he felt, what all the bullies and all that backbiting did to him. It had always been like this. As soon as the villagers noticed that he didnโ€™t grow as he shouldโ€™ve as a child they had mocked him. Traditionally, the whole village had thought that his lack of posture was because God was punishing him because of a sin, and slowly, as the years went by, they avoided him more and more, talking behind his back.  It hadn’t taken him long to realize that he was all alone. And so he had learned to take care for himself. If he didn’t stand up for himself, then who would? So he had worked his way up, not by tormenting himself in the groves, not by hard manual labor in the many gardens … he had seen his chances when the Romans recruited him. And he started to punish the people in his town for all the years of harassment. They had seen a sin in his height, a sinner he would give them. And now he was rich and wealthy. Well, financially. Because nobody wanted to be friends with tax collectors. And certainly not with the boss of those corpse picks. The gossip and backbiting never stopped, so he continued his cunning trade and extortion. One evil perpetuated the other.

He was rich, but had no one to share his wealth with. He was alone in the crowd of this ancient city. Lonely to the bone, all because he was so imperfectly small …

โ€œCome on, faster, or Jesus will be gone again! Two street bastards rushed past him towards the gate of the city, happily screaming at each other. Jesus? Did Jesus come to Jericho? Zacchaeus quickened his pace, he had already heard so much about this wonderful man. The roads got busier. He quickly turned into a back alley, hoping to avoid the crowd through some alleys. His short legs carried him as fast as he could. If only he could catch a glimpse of Jesus. And just as he thought that his wretched short stature would block even the view of this rabbi, he saw the huge sycamore tree on the side of the road.

For a moment he hesitated, it was far below the dignity for a man of his position … but in the moment he decided he didn’t care any longer  … The town couldnโ€™t care any less and he would never see Jesus when he wouldnโ€™t crawl in that tree like a child. People thought too little about him anyway so this could be added to their list. He needed that tree to be able to look upon Jesus. And so he pulled himself up branch by branch and hid in the canopy of leaves.

And Jesus saw him. Not just a cursory look. Jesus really saw him. And He called him by name as if He really knew him. Because He really knew him. And even more; Jesus did not lecture him, did not give him a fuss, did not condemn him like the rest of the cityโ€ฆ Jesus wanted to eat with him. Not just having a chat, but really being together. As fast as he could, he climbed out off that tree. …

With the arrival of Rabbi Jesus, the visual circle of exclusion and exploitation was broken. The only thing Zacchaeus always wanted was to be seen. Not just his outside. Jesus saw who he was deep down and deep within and noticed what he really needed; Jesus saw the little generous boy who wanted to belong. From that moment he no longer was alone. Jesus was with him. Finally he could be who he really was.

And it all started because he had the guts to climb that tree in the hope to be able to see upon Jesus.

Who or what is your tree that helps you to see upon Jesus. Do you have the guts to climb it?

Luke 19:1-10

(More (bible)creativity from my hand: follow me on youtube, facebook or instagram.)

Pop up card biblejournaling

De afgelopen paar weken heb ik met plezier de 6 workshops van #tutorialtuesday2020 gevolgd. Een samenwerking tussen Edding.nl en Hobbyshop-online.

Als finale mochten alle deelnemers iets maken waarin iets terugkwam van elke les / workshop.

De Pop Up kaart was mijn eindcreatie. Uiteraard leek het me ook gaaf om deze kaart op 1 of andere wijze in mijn bijbel te verwerken. Dat deed ik bij Psalm 127.

Als de Heer niet bouwt,

vergeefs zwoegen de bouwers.

Omdat er in de facebookgroep Edding Creatives aangegeven werd dat het leuk zou zijn wanneer ik liet zien hoe ik de kaart maakte, heb ik de verwerking in mijn bijbel gefilmd. Met wat uitleg erbij.

Geen professionele opzet – geen script- gewoon low profile. De template van de tekening vind je hieronder.

Veel plezier met kijken en maken. (Meer fotoโ€™s op mijn Instagram.)

Owja: ik vind het superleuk wanneer je mijn tekening gebruikt om een leuke kaart van te maken. Nog leuker vind ik het wanneer je me ook tagt of vermeldt op social media wanneer je je eigen creatie deelt! Of wanneer je mijn post deelt met anderen (op insta middels het โ€˜vliegertjeโ€™ ๐Ÿ˜Š)